2017 September 22 - جمعه 31 شهرويور 1396
آيا رسول الله (ص) مثل شيعيان امروزي بر مهر و امثال آن سجده مي كردند ؟
کد مطلب: ٥٢٣٢ تاریخ انتشار: ١٩ آبان ١٣٨٦ تعداد بازدید: 47905
پرسش و پاسخ » عقائد شيعه
آيا رسول الله (ص) مثل شيعيان امروزي بر مهر و امثال آن سجده مي كردند ؟

سؤال كنندگان : مهدي جعفري و سياوش

توضيح سؤال :

آيا رسول الله (ص) مثل شيعيان امروزي بر مهر و امثال آن سجده مي كردند ؟

مهر در نماز از چه زماني و توسط چه كسي استفاده شد ؟

متشكرم

پاسخ :

خلاصهء بحث :

آن چه كه قطعي است در زمان رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم مهري به اين صورت كه الآن در ميان شيعيان رايج است وجود نداشته است و آن حضرت بنا بر اتفاق شيعه و سني بر خاك ، سنگ و حصير سجده مي كرده و هرگز بر فرش ، سجاده ، لباس و ... كه الآن اهل سنت بر آن سجده مي كنند ، سجده نمي كرده است و سجده بر چنين چيزها از بدعت هايي است كه در ميان اهل سنت رايج شده است .

نخستين كسي كه بر تربت امام حسين عليه السلام سجده كرد ، امام زين العابدين عليه السلام بود كه بعد از دفن سيد الشهداء عليه السلام مقداري از خاك آن حضرت را برداشت و به مدينه برد و خود و اهل بيت رسول خدا بعد از آن بر خاك سيد الشهداء سجده مي كردند .

شيعيان نيز با تأسي به ائمه اهل بيت عليهم السلام كه يكي از ثقلين هستند ، سجده بر تربت سيد الشهداء را مستحب مي دانند و بر اين كار مداومت مي كنند .

تفصيل بحث :

سجدهء رسول خدا بر زمين :

شيعه و سني اتفاق دارند كه رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم بر زمين سجده مي كرده و مي فرموده است :

أعطيت خمسا لم يعطهن أحد قبلي ... وجعلت لي الأرض مسجدا وطهورا .

صحيح البخاري ، البخاري ، ج 1 ، ص 86 .

پنچ چيز به من داده شده است كه به هيچ كس قبل از من داده نشده است ... زمين براي من محل سجده و پاك كننده قرار داده شده است .

و نيز از ابو وائل نقل شده است كه مي گفت :

رأيت النبي ( ص ) إذا سجد وضع جبهته وأنفه علي الأرض .

أحكام القرآن ، الجصاص ، ج 3 ، ص 36 ، و مسند احمد ، ج 4 ، ص 315 ، 317 .

پيامبر اسلام صلي الله عليه وآله را ديدم كه وقتي سجده مي كرد ، پيشاني و بيني اش را بر زمين مي نهاد .

و صحابه رسول خدا (صلي الله عليه و آله ) نيز به تبعيت از آن حضرت ، جز بر زمين بر چيز ديگري سجده نمي كردند :

وعن أبي عبيدة أن ابن مسعود كان لا يصلي أو لا يسجد إلا علي الأرض . رواه الطبراني في الكبير .

مجمع الزوائد ، الهيثمي ، ج 2 ، ص 57 .

ابن مسعود نماز نمي خواند و سجده نمي كرد ؛ مگر بر زمين ... طبراني اين روايت را در الكبير نقل كرده است .

حتي نقل شده است كه برخي از صحابه ؛ از جمله مسروق بن الأجدع ، چيزي شبيه مهر امروزي با خود حمل مي كرد و در زمان مسافرت با كشتي بر آن سجده مي كرد . محمد بن سعد در الطبقات الكبري مي نويسد :

حدثنا محمد قال كان مسروق إذا خرج يخرج بلبنة يسجد عليها في السفينة .

الطبقات الكبري ، محمد بن سعد ، ج 6 ، ص 79 .

مسروق ، هر وقت كه به مسافرتي مي رفت ، مقداري از خاك با خود بر مي داشت تا در كشتي بر آن سجده كند .

و رواياتي فراواني كه در كتاب هاي شيعه و سني بسيار يافت مي شود .

سجدهء رسول خدا بر سنگ :

از ابن عباس نقل شده است كه مي گفت :

أن النبي صلي الله عليه وآله وسلم سجد علي الحجر .

پيامبر اسلام صلي الله عليه وآله وسلم بر سنگ سجده مي كرد .

اين روايت را حاكم نيشابوري در المستدرك ، ج 3 ، ص473 نقل و آن را تصحيح مي كند و ذهبي نيز در تلخيص المستدرك صحت آن را تأييد مي كند .

سجده رسول خدا بر سجاده اي ساخته شده از حصير :

مسلم نيشابوري در صحيح مسلم از أبي سعيد خدري نقل مي كند :

حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ أَنَّهُ دَخَلَ عَلَي النَّبِيِّ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَرَأَيْتُهُ يُصَلِّي عَلَي حَصِيرٍ يَسْجُدُ عَلَيْهِ .

صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 62، كتاب الصلاة ، باب الصلاة في ثوب واحد . و 128، باب فضل صلاة الجماعة .

از ابو سيعد خدري نقل شده است كه بر رسول خدا وارد شد و ديد آن حضرت بر روي خمره (حصيري) نماز مي خواند و بر روي همان سجده مي كند .

همچنين بخاري و مسلم از ام المؤمنين ميمونه نقل كرده اند :

كَانَ النَّبِيُّ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي عَلَي الْخُمْرَةِ .

صحيح البخاري ، ج1 ، ص 101 ، كتاب الصلاة ، باب الصلاة علي الخمرة ، صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 128، كتاب الصلاة ، باب فضل صلاة الجماعة .

از ميمونه همسر رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم نقل شده است كه فرمودند رسول خدا بر روي خمره (حصيري) سجده مي فرمودند .

و نيز مسلم از عايشه نقل مي كند :

عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّي اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَاوِلِينِي الْخُمْرَةَ مِنْ الْمَسْجِدِ قَالَتْ فَقُلْتُ إِنِّي حَائِضٌ فَقَالَ إِنَّ حَيْضَتَكِ لَيْسَتْ فِي يَدِكِ .

صحيح مسلم ، ج 1 ، ص 168.

از عائشه نقل شده است كه گفت : رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم به من فرمودند به من خمرهء ( حصير ) سجده را بده . گفتم كه من عذر زنانه دارم حضرت پاسخ دادند كه عذر تو به دستت مربوط نمي شود.

و هيثمي در مجمع الزوائد از ابن عمر نقل مي كند :

كان رسول الله صلي الله عليه وسلم يصلي علي الخمرة ويسجد عليها. رواه أحمد والبزار والطبراني في الكبير والأوسط ، ورجال أحمد رجال الصحيح .

مجمع الزوائد ، ج 2 ، ص 56 .

از ابن عمر نقل شده است كه رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم بر روي تكه حصيري نماز مي خوانده و بر همان سجده مي كردند.

مراد از «خمره » همان طور كه علماي شيعه و سني گفته اند ، سجاده اي است كه از حصير درست مي شده است ؛ چنانچه ابن سلام در غريب الحديث مي نويسد :

وقال أبو عبيد : في حديث النبي عليه السلام أنه كان يسجد علي الخمرة . قال أبو عبيد : الخمرة شئ منسوج يعمل من سعف النخل ويرمل بالخيوط وهو صغير علي قدر ما يسجد عليه المصلي أو فويق ذلك ، فإن عظم حتي يكفي الرجل لجسده كله في صلاة أو مضجع لو أكثر من ذلك فحينئذ حصير وليس بخمرة .

غريب الحديث ، ابن سلام ، ج 1 ، ص 276 - 277

ابو عبيد گفته است كه در روايت رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم آمده است كه ايشان بر روي خمره نماز مي خواندند . ابو عبيد گفت مقصود از خمره ، تكه اي كوچك و بافته است كه از برگ خرما درست مي شود و در بين آن نخ عبور داده مي شود و كوچك است به اندازه محل سجده يا كمي بزرگتر از آن ؛ ولي اگر بزرگتر باشد كه تمام بدن بر روي آن جا شود در نماز يا در هنگام خواب به آن حصير گفته مي شود نه خمره .

و زبيدي در تاج العروس مي نويسد :

ويقال : صلي فلان علي الخمرة ، وهي حصيرة صغيرة تنسج من السعف ، أي سعف النخل وترمل بالخيوط .

تاج العروس ، الزبيدي ، ج 6 ، ص 365

وقتي مي گويند فلان كس بر روي خمره نماز خواند ؛ يعني بر روي حصير كوچكي كه از برگ درخت خرما درست مي شود و با خط به هم متصل مي گردد.

فرمان رسول خدا (ص) بر سجده بر خاك

در بسياري از روايات نقل شده است كه رسول خدا به كساني كه از سجده بر خاك پرهيز مي كردند ، دستور مي داد كه بر خاك سجده كنند . ما به برخي از اين روايات از كتاب هاي اهل سنت اشاره مي كنيم :

عبد الرزاق صنعناني از خالد الجهني نقل مي كند :

رأي النبي (صلي الله عليه وآله وسلم ) صهيبا يسجد كأنه يتقي التراب فقال له : تربّ وجهك يا صهيب .

المصنف لعبد الرزاق الصنعاني ، ج1 ، ص391 ، ح1528 و كنز العمال ، ج7 ، ص465 .

پيامبر اسلام (صلي الله عليه و اله ) شخصي به نام صهيب را ديد كه در هنگام سجده مراقب بود كه صورتش به خاك ماليده نشود ، پيامبر به او فرمود : اي صهيب ، صورت را بر خاك بگذار .

و همچنين از ام سلمه رضي الله عنها نقل شده كه فرمود :

رأي النبي (صلي الله عليه وآله وسلم ) غلاما لنا يقال له أفلح ينفخ إذا سجد ، فقال : يا أفلح تربّ .

الاصابة ، ابن حجر ، ج 1 ، ص252 و أسد الغابة ، ج1 ، ص107 و صحيح الترمذي ، ج 2 ، ص236 و فتح الباري، ج3 ، ص68 و كنز العمال ، ج7 ص 459 ، ح19776 .

پيامبر اسلام صلي الله عليه وآله وسلم غلام مرا كه افلح نام داشت ، ديد كه در هنگام سجده خودش را از خاك دور نگه مي داشت . پيامبر به او فرمود : خودت را به خاك بينداز ( بر خاك سجده كن ) .

منع رسول خدا از سجده بر عمامة :

عن عياض بن عبد اللّه القرشي : رأي رسول الله صلي الله عليه وسلم رجلا يسجد علي كور عمامته فأومأ بيده : ارفع عمامتك ، وأومأ إلي جبهته .

پيامبر اسلام صلي الله عليه وآله وسلم مردي را ديد كه بر قسمتي از عمامهء خود سجده مي كرد ، آن حضرت با دستش اشاره كرده كه عمامه ات را بالا بكش و بر پيشاني اش اشاره كرد ( بر پيشاني ات سجده كن) .

السنن الكبري ، ج2 ، ص105 .

و از امير المؤمنين عليه السلام نقل شده است كه فرمود :

إذا كان أحدكم يصلي فليحسر العمامة عن جبهته .

السنن الكبري ، ج2 ، ص105 .

هر گاه خواستيد سجده كنيد ، بايد عمامه را از پيشاني تان كنار بزنيد .

اين نشان مي دهد كه در موقع سجده هيچ مانعي نبايد بين پيشاني و زمين باشد و سجده كردن بر عمامه ، فرش و ... باطل است .

سجده فقط بر خاك جايز است :

شيعيان هرگز سجده كردن بر تربت حضرت سيد الشهداء يا هر تربت ديگري را واجب نمي دانند ؛ بلكه با تأسي و پيروي از فرامين ائمه اهل بيت عليهم السلام كه عدل و قرين قرآن در حديث ثقلين ذكر شده اند ، سجده كردن بر تربت امام حسين عليه السلام را مستحب مي دانند . و طبق رواياتي كه از آن خاندان پاك رسيده است ، سجده ، تنها بر زمين و آن چه كه از او مي رويد صحيح است و بر چيزهاي ديگر ؛ از جمله لباس ، فرش و ... جايز نيست . ما در اين جا فقط به نقل يك روايت بسنده مي كنيم :

عن هشام بن الحكم أنه قال لأبي عبد الله ( عليه السلام ) أخبرني عما يجوز السجود عليه وعما لا يجوز ، قال : السجود لا يجوز إلا علي الأرض أو علي ما أنبتت الأرض إلا ما اكل أو لبس ، فقال له : جعلت فداك ما العلة في ذلك ؟ قال : لان السجود خضوع لله عز وجل فلا ينبغي أن يكون علي ما يؤكل ويلبس ، لان أبناء الدنيا عبيد ما يأكلون ويلبسون ، والساجد في سجوده في عبادة الله عز وجل ، فلا ينبغي أن يضع جبهته في سجوده علي معبود أبناء الدنيا الذين اغتروا بغرورها ، الحديث

وسائل الشيعة (آل البيت) ، ج 5 ، ص 343 .

هشام بن حكم مي گويد به امام صادق عليه السلام عرض كردم : سجده بر چه چيزهايي جايز و بر چه چيزهايي جايز نيست ؟ امام عليه السلام فرمودند : سجده جايز نيست ؛ مگر بر زمين و آن چه كه از زمين مي رويد ؛ غير از خوردني ها و پوشدني ها . هشام بن حكم مي گويد به آن حضرت عرض كردم : فدايت شوم ، دليل آن چيست ؟ آن حضرت فرمود : زيرا سجده براي خداوند و تواضع در برابر او است و سزاوار نيست كه بر روي خوراكي وپوشاك باشد ؛ چرا كه دنيا پرستان بنده آن چيزي هستند كه مي خورند و مي آشامند ؛ اما كسي كه سجده مي كند در حال سجود براي خداوند بلند مرتبه است ؛ از اين رو ، سزاوار نيست كه در حال سجده پيشانيش را بر همان چيزي نهد كه دنيا پرستان از حيله هاي آن فريب خورده اند .

مرحوم علامهء اميني رضوان الله تعالي عليه در اين باره مي فرمايد :

نحن نتخذ من تربة كربلاء قطعا لمعا وأقراصا نسجد عليها كما كان فقيه السلف مسروق بن الأجدع يحمل معه لبنة من تربة المدينة المنورة يسجد عليها والرجل تلميذ الخلافة الراشدة ، فقيه المدينة ومعلم السنة بها ، وحاشاه من البدعة ... وكثير من رجال المذهب يتخذون معهم في أسفارهم غير تربة كربلاء مما يصح السجود عليه كحصير طاهر نظيف يوثق بطهارته أو خمرة مثله ويسجدون عليه في صلواتهم . ونحن نري أن الأخذ بهذين الأصلين القويمين ، والنظر إلي رعاية أمري الحيطة والحرمة ومراقبتهما ...

السجود علي التربة الحسينية ، الشيخ الأميني ، ص 66 - 67 .

ما از خاك محل شهادت امام حسين (عليه السلام) قطعه هايي را در اندازه هاي متفاوت مي سازيم كه هنگام سجده پيشاني را بر آن مي گذاريم ، همان گونه كه مسروق بن اجدع فقيه اهل سنت وشاگرد مكتب خلافت قطعه اي از خاك مدينه را همراهش مي برد و بر آن سجده مي كرد . آيا مي شود گفت : دانشمند و فقيه اهل مدينه و آموزگار سنت نبوي بدعت گذار بوده و كارش ناشايست بوده است ؟

آري بسياري از بزرگان مذهب ( شيعه ) هنگام سفر قطعه اي حصير يا غير آن را كه پاك وطاهر بود همراه مي بردند و هنگام نماز برآن سجده مي كردند ، و لذا ما بر اساس اين نقل و روش محكم سجده بر خاك را الازم مي دانيم .

مرحوم علامه كاشف الغطاء رضوان الله عليه نيز در اين باره مي فرمايد :

ولعلّ السر في التزام الشيعة الإماميّة (استحبابا) بالسجود علي التربة الحسينية ، مضافاً إلي أنّها أسلم من حيث النظافة والنزاهة من السجود علي سائر الأراضي وما يطرح عليها من الفرش والبواري والحصر الملوّثة والمملوءة غالباً من الغبار والميكروبات الكامنة فيها.

مضافاً إلي كلّ ذلك لعلّه من جهة الأغراض العالية والمقاصد السامية منها ، أن يتذكر المصلي حين يضع جبهته علي تلك التربة ، تضحية ذلك الإمام بنفسه وأهل بيته والصفوة من أصحابه في سبيل العقيدة والمبدأ ومقارعة الجور والفساد .

ولما كان السجود أعظم أركان الصلاة ، وفي الحديث «أقرب ما يكون العبد إلي ربه حال سجوده» فيناسب أن يتذكر بوضع جبهته علي تلك التربة الزاكية ، أولئك الذين جعلوا أجسامهم ضحايا للحق ، وارتفعت أرواحهم إلي الملأ الأعلي ، ليخشع ويخضع ويتلازم الوضع والرفع ، وتحتقر هذه الدنيا الزائفة ، وزخارفها الزائلة ، ولعل هذا هو المقصود من أن السجود عليها يخرق الحجب السبع كما في الخبر ، فيكون حينئذ في السجود سر الصعود والعروج من التراب إلي رب الأرباب .

الأرض والتربة الحسينية ، ص 24 .

شايد علت التزام شيعه به سجده بر روي تربت امام حسين - جدا از اينكه پاكيزه تر است واز جهت نظافت مناسب تر از سجده بر هر خاك و حصيري كه غالبا پر از غبار و ميكروب است - يك هدف عالي باشد وآن اين است كه وقتي نماز گذار پيشانيش را بر روي آن خاك مي گذارد به ياد فداكاري امام حسين عليه السلام وخاندان پاكش - در راه دين وعقيده ومقابله با جور وفساد - بيفتد .

وچون سجده مهمترين ركن نماز است و در روايت نيز آمده است كه نزديكترين حالت بنده به پروردگارش ، حالت سجده است ؛ از اين رو مناسب است كه در هنگام سجده به سبب نهادن پيشاني بر تربت پاك ايشان به ياد كساني افتد كه بدن هاي خود را قرباني حق نمودند و روحشان به عالم بالا پرواز كرد ؛ تا فروتني پيدا كرده و سجود ( پايين رفتن ظاهري) را با بالا رفتن ( معنوي) همراه كند . و اين دنياي پست و زينت هاي نابود شونده آن را كوچك بشمارد؛ وشايد همين مقصود از سجده بر تربت است تا - همانطور كه در روايت آمده است - اين سجده حجاب هاي هفتگانه آسمان را پاره كند . پس اين سجده در واقع رمز بالا رفتن و عروج است از خاك به نزد پروردگار عالميان .

فرق بين مسجود له و مسجود عليه :

يكي از ايراد هايي كه وهابي ها به شيعيان مي گيرند ، اين است كه مي گويند شما مهر پرست هستيد و خيال مي كنند كه نمازگذار مهري را كه جلوي خود گذاشته است ، عبادت مي كند ! .

در جواب اين مطلب بايد گفت كه متأسفانه وهابي ها فقط به دنبال اين هستند كه با كوچكترين بهانه مشرك بودن شيعيان را ثابت كنند ؛ با اين كه خود آن ها مي دانند كه شيعيان اگر بر مهر سجده مي كنند ، نه به اين خاطر است كه مهر را عبادت كنند ؛ بلكه فقط به اين خاطر است كه به پاك بودن آن اطمينان دارند و و نيز يقين دارند كه اين تربت جزئي از زمين هستند .

اگر قرار باشد كه سجده بر مهر شرك باشد ، قطعاً سجده بر فرش ، عمامه ، لباس ، سجاده و ... نيز شرك خواهد بود . اگر نعوذ بالله شيعيان مهري را كه از پاك ترين مكان هاي روي زمين تهيه كرده اند ، عبادت مي كنند ، وهابي ها فرش و سجاده را عبادت مي كنند . چه فرقي است بين سجده بر مهر و سجده بر فرش ؟

اهتمام رسول خدا بر ترتب امام حسين :

اگر امروز شيعيان تربت سيد الشهداء عليه السلام را محترم مي دانند و بر اين تربت پاك سجده مي كنند ، در واقع آن ها به رسول گرامي اسلام صلي الله عليه وآله وسلم تأسي مي كنند . رسول گرامي اسلام صلي الله عليه وآله وسلم اهميت فراواني به تربت سيد الشهداء مي دادند و هر وقت اين تربت را مي ديدند اشك هايشان جاري مي شد و از شهادت مظلومانهء آن حضرت در كربلا سخن مي گفتند . حاكم نيشابوري در المستدرك ، ج3 ، ص176_177 مي نويسد :

عن أم الفضل بنت الحارث انها دخلت علي رسول الله صلي الله عليه وآله وسلم فقالت يا رسول الله اني رأيت حلما منكرا الليلة قال وما هو قالت إنه شديد قال وما هو قالت رأيت كأن قطعة من جسدك قطعت ووضعت في حجري فقال رسول الله صلي الله عليه وآله رأيت خيرا تلد فاطمة إن شاء الله غلاما فيكون في حجرك فولدت فاطمة الحسين فكان في حجري كما قال رسول الله صلي الله عليه وآله فدخلت يوما إلي رسول الله صلي الله عليه وآله فوضعنه في حجره ثم حانت مني التفاتة فإذا عينا رسول الله صلي الله عليه وآله تهريقان من الدموع قالت فقلت يا نبي الله بابي أنت وأمي مالك قال اتاني جبريل عليه الصلاة والسلام فأخبرني ان أمتي ستقتل ابني هذا فقلت هذا فقال نعم وأتاني بتربة من تربته حمراء .

ام الفضل دختر حارث محضر رسول الله(ص) رسيد وعرض كرد: ديشب خواب بدي ديدم ، فرمود: چگونه بود ؟ گفت : خيلي بد بود ، فرمود : برايم نقل كن . عرض كرد : درخواب ديدم قطعه اي از گوشت بدنت جدا شد و بر دامن من گذاشته شد . فرمود : تو خواب خوبي ديده اي ، به اميد خداوند فاطمه صاحب فرزندي مي شود كه تو او را بردامن و آغوشت مي گيري .

ام الفضل مي گويد : فاطمه حسين را بدنيا آورد كه من او را بردامنم مي گذاشتم همانگونه كه پيامبر فرموده بود .

روزي محضرش رسيدم و حسين را بر زانوانش قرار دادم ، نگاهي به او نمود ، ديدم چشمانش پر از اشك است ، گفتم : پدر و مادرم به فدايت چه شده است ؟ فرمود : جبرئيل نزد من آمد و به من خير داد كه افرادي از امتم اين فرزندم را خواهند كشت ، سپس خاكي سرخرنگ از محل شهادت حسين به من داد .

و حتي روايات فراواني از طريق خاصه و عامه نقل شده است كه رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم تربت امام حسين عليه السلام را استشمام كرده و آن را مي بوسيد :

عن عبد الله بن وهب بن زمعة قال أخبرتني أم سلمة رضي الله عنها ان رسول الله صلي الله عليه وآله اضطجع ذات ليلة للنوم فاستيقظ وهو حائر ثم اضطجع فرقد ثم استيقظ وهو حائر دون ما رأيت به المرة الأولي ثم اضطجع فاستيقظ وفي يده تربة حمراء يقبلها فقلت ما هذه التربة يا رسول الله قال أخبرني جبريل ( عليه الصلاة والسلام ) ان هذا يقتل بأرض العراق للحسين فقلت لجبريل أرني تربة الأرض التي يقتل بها فهذه تربتها .

هذ حديث صحيح علي شرط الشيخين ولم يخرجاه .

المستدرك ، الحاكم النيسابوري ، ج 4 ، ص 398 .

ام السلمه گويد : در يكي از شب ها رسول خدا (صلي الله عليه وآله وسلم ) مشغول استراحت بود ناگهان نگران و مضطرب از جايش حركت كرد ، سپس نشست و دراز كشيد كه باز هم از جايش با ناراحتي حركت كرد كه از دفعه قبل شديدتر بود ، باز هم دراز كشيد در حالي كه خاكي سرخرنگ در دستهايش بود و آن مي بوسيد ، گفتم : اين خاك چيست ؟ فرمود : جبرئيل به من خبر داد كه بر اين خاك حسين مرا مي كشند ، از او درخواست كردم تا آن خاك را به من نشان دهد، جبرئيل اين خاك را برايم آورد.

ثواب سجده بر تربت امام حسين عليه السلام :

امام صادق عليه السلام در اين باره مي فرمايد :

محمد بن علي بن الحسين قال : قال الصادق ( عليه السلام ) : السجود علي طين قبر الحسين ( عليه السلام ) ينور إلي الأرضين السبعة ، ومن كانت معه سبحة من طين قبر الحسين ( عليه السلام ) كتب مسبحا وإن لم يسبح بها .

وسائل الشيعة (آل البيت) ، ج 5 ، ص 365 - 366 و من لا يحضره الفقيه ، الشيخ الصدوق ، ج 1 ، ص 268 .

امام صادق عليه السلام فرمودند : سجده بر خاك قبر حسين عليه السلام نورش تا آسمان هفت آسمان را نوراني مي كند . هر كس تسبيحي از خاك قبر امام حسين عليه السلام به همراه داشته باشد ، تسبيح كننده به حساب مي آيد ؛ هر چند كه با آن تسبيح نكند .

كان لأبي عبد الله جعفر بن محمد عليه السلام خريطة من ديباج صفراء فيها من تربة أبي عبد الله ( ع ) ، فكان إذا حضرته الصلاة صبه علي سجادته وسجد عليه قال ( ع ) : إن السجود علي تربة أبي عبد الله ( ع ) تخرق الحجب السبع .

وسائل الشيعة (آل البيت) ، ج 5 ، ص 366 .

امام صادق عليه السلام كيسه اي داشت كه در آن تربت امام حسين عليه السلام را نگه مي داشت . هر وقت كه نماز مي خوانده آن را بر سجاده اش مي ريخت و بر آن سجده مي كرد . امام عليه السلام فرمود : سجده بر تربت امام حسين عليه السلام هفت حجاب را پاره مي كند .

اين امام صادق عليه السلام ، فرزند رسول خدا است كه جز بر خاك امام حسين عليه السلام بر چيز ديگري سجده نمي كند . از اين جا است كه ارزش سجده بر تربت كربلا آشكار مي شود . ما نيز خود را پيرو همان بزرگوران مي دانيم .

وعن الصادق ( عليه السلام ) قال من أدار سبحة من تربة الحسين ( عليه السلام ) مرة واحدة بالاستغفار أو غيره كتب الله له سبعين مرة وأن السجود عليها يخرق الحجب السبع .

امام صادق عليه السلام فرمودند : هر كس با تسبيح خاك كربلا يك دور استغفار يا كاري ديگري بكند ، خداوند براي او هفتاد مرتبه مي نويسد . سجده بر خاك كربلا ، حجاب هفت آسمان را پاره مي كند .

وسائل الشيعة (آل البيت) ، ج 6 ، ص 456 .

كسي كه سجده بر تربت او حجاب هفت آسمان را پاره مي كند ، خود او چه مي كند ؟ و چه زيبا سخني گفته است علامهء بزرگ ، شيخ عبد الحسين اميني رضوان الله تعالي عليه :

هذا حبنا وهذا حسيننا ، وهذا مأتمه ، وهذه كربلاؤه ، وهذه تربته ، وهي مسجدنا ، والله ربنا ، وسنتنا وسيرتنا سيرة نبينا وسنته ولله الحمد .

سيرتنا وسنتنا - الشيخ الأميني - ص 180 .

اين عشق ما و اين حسين ما است . اين عزاي او ، اين كربلاي او و اين تربت او است . تربت او سجده گاه ما ، الله پروردگار ما و سنت و روش ما ، سنت و روش پيامبر ما است . خدا را [بر اين همه نعمت] سپاس مي گوييم .

موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

مؤسسه تحقيقاتي حضرت ولي عصر (عج)





Share
41 | mostafa | , سوئد | ٢١:٣٦ - ٢٩ آذر ١٣٩٥ |
salam bebakhshid aya sajde bar har noe choob momken ast

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
معیار درباره چیزهایى که سجده بر آنها صحیح است آن چیزی است که نام «أرض» و زمین بر آنها صدق کند و یا از زمین بروید، اما جزو خوراکی‌ها و پوشیدنی‌ها نباشد لذا چوب نیز که از زمین می روید شامل این حکم می شود
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
42 | یوسف | | ١١:٤٦ - ١٩ ارديبهشت ١٣٩٦ |
باسلام
با قبول تمام موارد ذکر شده در فوق، هر چند سندی یافت نمی شود که پیامبر بر روی مهر (به شکل امروزی) سجده کرده باشد اما با توجه به عدم منافات سجده بر مهر با معیارها محل سجده و همچنین احترام شیعیان به سیدالشهدا سجده بر تربت مرسوم شده است. از آن به بعد سجده بر روی مهر امروزی (هرچند تربت سید الشهدا هم نباشد) میان شیعیان انجام می پذیرد. و بدعتی دیده نمی شود.
لطفاً به شبهه زیر پاسخ دهید.
چرا دست روی دست گذاشتن اهل سنت در نماز جهت اظهار خشوع به خداوند متعال بدعت نامگذاری می شود و مبطل نماز دیده میشود. چرا همان استدلالی که برای جایز دانستن استفاده از مهر آورده می شود برای دست برهم گذاشتن وارد نمی باشد.
مگر استفاده از مهر در زمان پیامبر بوده است که استدلال می کنیم پیامبر دست برهم نمی گذاشت.
مگر اهل سنت این کار را جزئی از نماز می دانند؟ هرگز!. بلکه این کار را جهت نمایش خضوع در برابر خداوند و امری مستحب می دانند. همانگونه که شیعیان سجده بر مهر را مستحب می دانند و نه واجب (که اگر واجب می دانستند قطعاً یک بدعت بود.)
آیا روایت معتبری وجود دارد که این کار اهل سنت را باطل کننده نماز خوانده باشد؟
مگر اضافات دیگری نیز بعد از پیامبر چه با سند معتبر از ائمه شیعه و یا بدون سند معتبر در نماز شیعیان به عنوان مستحبات نیست؟ نمونه آنها به شرح زیر است:
چند نمونه از ذکرهای اضافه شده:
وتقبل شفاعته فی امته و ارفع درجته (با سند)
و عجل فرجهم "یا فرجه" (بدون سند)
یا لطیف ارحم عبدک الضعیف (؟؟)

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
جهت اطلاع به این آدرس رجوع کنید
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
 [1] [2]   قبلی
* نام:
* پست الکترونیکی:
* متن نظر :
* کد امنیتی:
  

آخرین مطالب
پربحث ترین ها
پربازدیدترین ها