2017 February 23 - پنج شنبه 05 اسفند 1395
آيا روايت امام رضا (عليه السلام) که در آن قرآن را تنها راه هدایت می داند، با حديث ثقلين تعارض دارد؟
کد مطلب: ٨٦١٩ تاریخ انتشار: ٠٩ آذر ١٣٩٥ - ١٨:٣٢ تعداد بازدید: 3861
پرسش و پاسخ » عقائد شيعه
آيا روايت امام رضا (عليه السلام) که در آن قرآن را تنها راه هدایت می داند، با حديث ثقلين تعارض دارد؟

 

سؤال كننده: محمد هادي

توضيح سؤال:

در کتاب توحيد شيخ صدوق حديثي از امام رضا است، که ظاهر آن با حديث ثقلين در تعارض است. امام رضا عليه السلام ميفرمايند:

حدثنا جعفر بن محمد بن مسرور رضي‌الله‌عنه ، قال : حدثنا محمد بن عبد الله ابن جعفر الحميري ، عن أبيه ، عن إبراهيم بن هاشم ، عن الريان بن الصلت ، قال : قلت للرضا عليه‌السلام : ما تقول في القرآن؟ فقال : كلام الله لا تتجاوزوه ، ولا تطلبوا الهدى في غيره فتضلوا.

در اين روايت حضرت رضا عليه السلام ميفرمايند که فقط به قرآن بايد تمسک نمودو اگر به غير قرآن تمسک کنيد گمراه مي شويد.

التوحيد شيخ صدوق ج ۱ ص ۲۲۴

مقصود امام رضا از اين فرمايش چه بوده است؟ آيا واقعا بايد فقط قرآن را تمسک کرد يا خير؟؟

 

با سلام و با تشکر از ارتباط شما با موسسه تحقيقاتي وليعصر عجل الله تعالي فرجه الشريف

براي پرسش فوق، دست کم دو پاسخ مي توان ارايه کرد:

پاسخ نخست: اين گونه روايات در مقام نفي پيروي از اهل بيت عليهم السلام نيست.

پاسخ نخست اين است كه اين قبيل روايات، اصولا در مقام نفي غير نيستند بدان معنا که پيروي از غير قرآن را ممنوع بدانند. بلکه صرفا در مقام تاکيد هر چه تمام بر پيروي از قرآن مي باشد همانگونه که در برخي روايات همين تاکيد درباره پيروي از اهل بيت عليهم السلام بيان گرديده است. از باب نمونه مي توان به حديث سفينه اشاره نمود.

حديث سفينه از جمله احاديث معتبري است که در منابع گوناگون شيعه از قبيل: عيون اخبار الرضا شيخ صدوق و امالي شيخ طوسي و نيز تعدادي از منابع اهل سنت مانند: فضائل الصحابة احمد بن حنبل و  المستدرك علي الصحيحين حاکم نيشابوري، نقل شده است. اين روايت توسط چندين تن از صحابه مانند: امام علي عليه السلام، ابوذر غفاري، ابن عباس  وانس بن مالک، با سندهاي گوناگون و الفاظ متنوع به نقل از رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم به ثبت رسيده است. تفصيل اَسناد اين روايت به همراه الفاظش در مقاله "حديث سفينه در ميرات اماميه و اهل سنت" موجود است. در ادامه صرفاً نمونه­هايي از الفاظ مختلف اين حديث تقديم مي گردد.

مَثَلُ‏ أَهْلِ‏ بَيتِي فِيكُمْ كَمَثَلِ سَفِينَةِ نُوحٍ مَنْ رَكِبَهَا (فيها) نَجَا وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا غَرَق (هلک)

مثل اهل بيت من مثل کشتي نوح است هر آنکه سوارش شود نجات پيدا مي کند و آن کس که از آن تخلف ورزد غرق مي شود (به هلاکت مي رسد)

الصفار، أبو جعفر محمد بن الحسن بن فروخ (متوفاي290هـ) بصائر الدرجات، ص 317، تحقيق: تصحيح وتعليق وتقديم: الحاج ميرزا حسن كوچه باغي، ناشر: منشورات الأعلمي – طهران، سال چاپ : 1404 - 1362 .

الشيباني، ابوعبد الله أحمد بن حنبل (متوفاى241هـ)، فضائل الصحابة، ج 2، ص 785، تحقيق د. وصي الله محمد عباس، ناشر: مؤسسة الرسالة - بيروت، الطبعة: الأولى، 1403هـ – 1983م.

البغدادي، ابوبكر أحمد بن علي  بن ثابت الخطيب (متوفاى463هـ)، تاريخ بغداد، ج 12، ص 91، ناشر: دار الكتب العلمية – بيروت.

الحاكم النيسابوري، ابو عبدالله محمد بن عبدالله (متوفاى405 هـ)، المستدرك علي الصحيحين، ج 2، ص 343، تحقيق: يوسف عبد الرحمن المرعشلي. گفتني است حاکم نيشابوري بعد از نقل روايت مي گويد: هذا حديث صحيح على شرط مسلم ولم يخرجاه (اين روايت مطابق شرط مسلم درست است اما در بخاري و مسلم آن را کتابهايشان نياوردند.

اين روايت در منابع ديگر نيز با الفاظ گوناگون نقل شده است: مرحوم شيخ طوسي حديث را اينگونه نقل مي کند : من دخلها نجا  ومن تخلف عنها غرق و در نقلي ديگر اينگونه روايت مي کند: من ركبها نجا ، ومن تركها هلك. الأمالي، ص 482الطوسي، تحقيق : قسم الدراسات الاسلامية - مؤسسة البعثة، ناشر: دار الثقافة ـ قم ، الطبعة: الأولى، 1414هـ. ؛ مرحوم صدوق با عبارت : مَنْ رَكِبَهَا نَجَا وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا زُجَ‏ فِي النَّار، روايت را نقل مي کند. ابي جعفر الصدوق، محمد بن علي بن الحسين بن بابويه (متوفاي381هـ)، عيون أخبار الرضا عليه السلام ج 1 ، ص 30، تحقيق: تصحيح وتعليق وتقديم: الشيخ حسين الأعلمي، ناشر: مؤسسة الأعلمي للمطبوعات - بيروت – لبنان، سال چاپ: 1404 - 1984 م.

همانطور که ملاحظه مي کنيد در اين روايت، پيروي از غير اهل بيت عليهم السلام نفي شده است. اين مضمون از عباراتي همچون: «من تخلف عنها غرق» «من تخلف عنها هلك» «من لم يدخلها هلك» «من تخلف عنها زج في النار» در اين روايات، استفاده مي شود. حال سوال اين است بايد به کدام يک از اين دو دسته روايات عمل نمود؟ پاسخ اين است كه اينگونه روايات در صدد نفي همديگر نبوده  و به اصطلاح هيچ گونه تعارضي با هم ندارند. بلکه هر کدام به مناسبت مي خواهند يکي از اين دو (اهل بيت  وقرآن) را مورد تاکيد قرار دهند و جامع بين اين دو دسته روايات، همان حديث ثقلين است که هر دو را به عنوان راهنما و هدايتگر معرفي مي کند.

پاسخ دوم: در مقام تعارض، حديث ثقلين مقدم است

بر فرض هم تعارضي ميان اين روايت و حديث ثقلين باشد، به طور قطع حديث ثقلين مقدم بر اين روايت است زيرا روايت شيخ صدوق، خبر واحد و غير قطعي است و حديث ثقلين متواتر و يقيني است. مقدم بودن خبر قطعي بر غير قطعي، علاوه بر آنکه در نگاه عقل روشن و بديهي است، مورد تصديق دانشمندان اسلامي هم مي باشد. انديشمندان اسلامي اين موضوع را در نگاشته­هايشان از جمله در بحث تعارض ادله، مطرح نمودند. از باب نمونه مرحوم آقاي مظفر در کتاب أصول الفقه، در اين زمينه مي گويد: لا يتحقق هذا المعنى من التعارض إلا بشروط سبعة هي مقومات التعارض الاول: ألا يكون أحد الدليلين ... قطعيا لأنه لو كان أحدهما قطعيا فإنه يعلم منه كذب الآخر والمعلوم كذبه لا يعارض غيره.

معناي تعارض محقق نمي شود مگر با هفت شرط که مقوم تعارض­اند. شرط اول آنکه يکي از اين دو دليل قطعي نباشد زيرا اگر يکي از دو دليل قطعي (و ديگري غير قطعي) باشد، از اين موضوع، دروغ بودن آن دليل ديگر دانسته مي شود. و آنچه که دروغ بودنش معلوم است اصلا با غير خود تعارض نمي کند.

المظفر، الشيخ محمد رضا (متوفاي1388هـ)، أصول الفقه، ج 3 ، ص 212، ناشر : مؤسسة النشر الإسلامي التابعة لجماعة المدرسين بقم المقدسة

شوکاني از جمله عالمان اهل سنت است که به اين موضوع پرداخته است. جالب است او ادعاي اتفاق در اين باره را از قول امام الحرمين هم نقل مي کند. متن او چنين است: وللترجيح شروط ... الثاني التساوي في القوة فلا تعارض بين المتواتر والاحاد بل يقدم المتواتر بالاتفاق كما نقله امام الحرمين.

شرطهايي براي تحقق ترجيح وجود دارد. شرط دوم آن است که دو دليل از لحاظ قوت، همطراز باشند بنا براين بين خبر متواتر و خبر واحد، تعارضي نيست بلکه به اتفاق دانشمندان، خبر متواتر مقدم مي شود چنانچه امام الحرمين اين اتفاق نظر را نقل کرد.

الشوكاني، محمد بن علي بن محمد (متوفاى 1255هـ)، إرشاد الفحول إلي تحقيق علم الأصول، ج 1، ص 455، تحقيق: محمد سعيد البدري ابومصعب، ناشر: دار الفكر - بيروت، الطبعة: الأولى، 1412هـ ـ 1992م

نتيجه کلي:

از آنچه در اين نوشتار بيان شد، دانستيم که روايت امام رضا عليه السلام در درجه نخست هيچ گونه تعارضي با حديث ثقلين ندارد و بر فرض تعارض، حديث ثقلين به دليل تواترش مقدم است.

 موفق باشيد

گروه پاسخ به شبهات

مؤسسه تحقيقاتي حضرت ولي عصر (عجل الله تعالي فرجه الشريف) 

 




Share
1 | ٍSaeed | , آمریکا | ٠٠:٠٢ - ٢٧ بهمن ١٣٩٤ |
با عرض سلام
بنده این شبهه را روی اینترنت دیدم.. لطفا برای بنده به این شبهه پاسخ بدهید:
السلام عليكم ورحمة الله وبركاته..
أقول: روى الكليني(رحمه الله) رواية في (الكافي) بالنص على الأئمّة(عليهم السلام), إلاّ أنّ بعض الضّالين (حسين المؤيّد) حاول تضعيفها بكلام من عنده، رغم أنّه اعترف بتمامية سندها.
فهذا هو السؤال، مع جواب (حسين المؤيّد), ونلتمس منكم الإجابة على إيرادات هذا المخذول!
الرسالة:
*************************
السلام عليكم..
هل هذا الحديث صحيح سنداً أو مرسل:
عدّة من أصحابنا، عن أحمد بن محمّد البرقي، عن أبي هاشم داود بن القاسم الجعفري، عن أبي جعفر الثاني(عليه السلام)، قال: أقبل أمير المؤمنين(عليه السلام) ومعه الحسن بن عليّ(عليه السلام)، وهو متّكئ على يد سلمان، فدخل المسجد الحرام، فجلس، إذ أقبل رجل حسن الهيئة واللباس فسلّم على أمير المؤمنين، فردّ (عليه السلام)، فجلس.
ثمّ قال: يا أمير المؤمنين! أسألك عن ثلاث مسائل إن أخبرتني بهنّ علمت أنّ القوم ركبوا من أمرك ما قضى عليهم، وأنّهم ليسوا بمأمونين في دنياهم وآخرتهم، وإن تكن الأُخرى علمت أنّك وهم شرع سواء.
فقال له أمير المؤمنين(عليه السلام): سلني عمّا بدا لك.
قال: أخبرني عن الرجل إذا نام أين تذهب روحه، وعن الرجل كيف يذكر وينسى، وعن الرجل كيف يشبه ولده الأعمام والأخوال؟
فالتفت أمير المؤمنين(عليه السلام) إلى الحسن، فقال: يا أبا محمّد! أجبه.
قال: فأجابه الحسن(عليه السلام).
فقال الرجل: أشهد أن لا إله إلاّ الله، ولم أزل أشهد بها، وأشهد أنّ محمّداً رسول الله، ولم أزل أشهد بذلك، وأشهد أنّك وصيّ رسول الله(صلّى الله عليه وآله) والقائم بحجّته، وأشار إلى أمير المؤمنين، ولم أزل أشهد بها، وأشهد أنّك وصيّه والقائم بحجّته، وأشار إلى الحسن(عليه السلام)، وأشهد أن الحسين بن عليّ وصيّ أخيه والقائم بحجّته بعده، وأشهد على عليّ بن الحسين أنّه القائم بأمر الحسين بعده، وأشهد على محمّد بن عليّ أنّه القائم بأمر عليّ بن الحسين، وأشهد على جعفر بن محمّد بأنّه القائم بأمر محمّد، وأشهد على موسى أنّه القائم بأمر جعفر بن محمّد، وأشهد على عليّ بن موسى أنّه القائم بأمر موسى بن جعفر، وأشهد على محمّد بن عليّ أنّه القائم بأمر عليّ بن موسى، وأشهد على عليّ بن محمّد بأنّه القائم بأمر محمّد بن عليّ، وأشهد على الحسن بن عليّ بأنّه القائم بأمر عليّ بن محمّد، وأشهد على رجل من ولد الحسن، لا يكنّى ولا يسمّى حتّى يظهر أمره، فيملأها عدلاً كما ملئت جوراً، والسلام عليك يا أمير المؤمنين ورحمة الله وبركاته. ثمّ قام فمضى.
فقال أمير المؤمنين: يا أبا محمّد! اتبعه فانظر أين يقصد.
فخرج الحسن بن عليّ(عليهما السلام) فقال: ما كان إلاّ أن وضع رجله خارجاً من المسجد فما دريت أين أخذ من أرض الله، فرجعت إلى أمير المؤمنين(عليه السلام) فأعلمته.
فقال: يا أبا محمّد! أتعرفه؟
قلت: الله ورسوله وأمير المؤمنين أعلم.
قال: هو الخضر(عليه السلام).

البهبودي يقول: ((...وإنّي بعد ما تتبّعت رواياته وجدتُه يروي عن النسخ المجعولة الموضوعة على أصحابها الثقات الأثبات كثيراً، ومنها ما كان يرويها عن داود بن القاسم الجعفري أبي هاشم، عن أبي جعفر الجواد...))، ويقصد بذلك كتاب منسوب لأبي هاشم داود بن القاسم الجعفري، المتوفّى سنة (۲۶۱) للهجرة، وهو كتاب موضوع عليه.

جواب المدعو (حسين المؤيّد): ((لا يمكن الاحتجاج بهذه الرواية، ولو كان لها بحسب الظاهر سند تام، ففي متنها علامات استفهام وثغرات تشير إلى أنّها موضوعة، منها:
۱- ورد فيها: ((يا أمير المؤمنين! أسألك عن ثلاث مسائل إن أخبرتني بهنّ علمت أنّ القوم ركبوا من أمرك ما قضي عليهم، وأن ليسوا بمأمونين في دنياهم وآخرتهم، وإن تكن الأُخرى علمت أنّك وهم شرع سواء)).
وهذه الفقرة من الغرابة بمكان: أنّ السائل جعل جواب عليّ(عليه السلام) معياراً في معرفة أنّه الإمام الحقّ، ومع ذلك خاطبه بإمرة المؤمنين، وهو لم يكن خليفة بعد؛ لأنّ سلمان الفارسي(رضي الله عنه) الذي تقول الرواية أنّه كان حاضراً قد توفّي في خلافة عثمان(رضي الله عنه)، فمخاطبة السائل لعليّ(عليه السلام) بإمرة المؤمنين في ذلك الوقت لا معنى لها إلاّ بناءً على معرفته بأنّه الإمام، فكيف يخاطبه بذلك، وقد علّق معرفته بحقّانية إمامته على جواب الأسئلة؟
إنّ الرواية تقول: أنّ السائل هو الخضر(عليه السلام)، فهل من المعقول أنّ الخضر(عليه السلام) لم يكن يعرف عن إمامة عليّ(عليه السلام) شيئاً؟! وإذا كانت إمامة عليّ(عليه السلام) قد ثبتت على لسان رسول الله(صلّى الله عليه وآله وسلّم)، كما هو اعتقاد الشيعة، فهل خفي ذلك على الخضر حتّى يستدلّ على إمامة عليّ(عليه السلام) بجوابه على الأسئلة؟
وإذا كان الخضر يعرف ذلك لكنّه يريد أن يتعلّم من عليّ(عليه السلام) أجوبة ما سأل، فلماذا لا ينتهج أسلوب المعرفة بدلاً من انتهاج أسلوب الامتحان بالأسئلة، وفي الرواية إيماء بأنّه يعرف أجوبتها، لذا جعلها علامة على إمامة عليّ(عليه السلام).
وإذا كان الخضر يعرف إمامة عليّ(عليه السلام) لكنّه أراد إظهارها بهذا الأسلوب، فما الهدف من إظهارها؟ هل يظهرها لعليّ نفسه، أو للحسن، أو لسلمان وهو يعرفها حسب عقيدة الشيعة؟

۲- إنّ الأسئلة التي سألها الخضر لا ترتبط بمكانة الإمام كخليفة شرعي لرسول الله(صلّى الله عليه وآله وسلّم) كي تكون هي العلامة على ذلك.

۳- إنّ الخضر(عليه السلام)، وحسب الرواية، حين وصل إلى الإمام بعد الحسن العسكري(عليه السلام) قال: ((وأشهد على رجل من ولد الحسن لا يكنّى ولا يسمّى حتّى يظهر أمره))، فلم يذكر الكنية ولا الاسم، مع أنّ المهدي يكنّى قبل ظهور أمره، ويسمّى قبل ظهور أمره، ولا أقل من أنّه يكنّى.. مضافاً إلى أنّ إخفاء الاسم والكنية يكون على عموم الناس وليس في مجلس خاص بين الخضر وعليّ والحسن وسلمان، فلماذا لم يظهر الخضر الاسم والكنية؟

۴- هل من المعقول أنّ عليّاًً(عليه السلام) لم يكن يستطيع معرفة السائل وأنّه الخضر، إلاّ بعد أن عرف باختفائه بمجرّد خروجه من المسجد؟
كلّ هذه الثغرات وعلامات الاستفهام أمارات على أنّ الرواية موضوعة، وأنّ واضعها وضعها قبل أن ينتشر بين الشيعة أنّه ولد للحسن العسكري ولد، فالواضع لم يكن يعرف من الخصوصيات شيئاً، وإلاّ لذكرها ونسبها إلى الخضر.
فهذه الرواية ساقطة عن الاحتجاج.
لطفا پاسختان به زبان فارسی باشد.. ممنونم.

پاسخ:
با سلام
 دوست گرامی
این شخص با این سخنانش که نشان از افکار انحرافی او دارد، با توجه به اینکه نتواسته است از نظر سندی به این روایت اشکالی وارد کند به زعم خویش توانسته از نظر دلالت خدشه ی به روایت وارد کند، از این رو با دروغ گویی سه اشکال به روایت وارد کرده است که هیچ کدام از این اشکال ها وارد نیست و صرفا تخیلات نویسنده بوده
اشکال اول:
قسمت اول از اشکال اول:
در اشکال اول نویسنده می گوید: حضرت خضر این سوالها را پرسید که برای او ثابت شود که حضرت علی علیه السلام امام است، با این حال چگونه حضرت علی علیه السلام را «امیر المومنین » خطاب می کند؟ در حالی که حضرت علی علیه السلام هنوز خلیفه نشده بود وفقط کسانی این لقب را برای ایشان به کار می بردند که می دانستند او امام است
نتیجه اشکال نویسنده: حضرت خضر این سوالها را پرسید تا بفهمد حضرت علی امام است یا خیر؟ پس چگونه ایشان را امیر المومنین خطاب  می کند؟
پاسخ ما:
جواب این اشکال بسیار روشن می باشد و فقط یک شخص وهابی می تواند اینگونه اشکال ها که پاسخ انها روشن است را مطرح کند تا سبب تشویش اذهان دیگران شود، وقتی در روایت آمده که سائل حضرت خضر می باشد پس یقینا ایشان می دانستند حضرت علی امیر المومنین می باشد و این سوال ها  را برای اینکه برای خودشان ثابت شود که حضرت علی علیه السلام امام است مطرح نکردند، بلکه اینها را برای این مطرح کردند تا بقیه متوجه فضل وکرامت و حقانیت حضرت علی علیه السلام بشوند و این قضیه از روایت به وضوح فهمیده می شود
در ادامه، نویسنده به این جواب ما اشکال گرفته است و می نویسد:
اگر  گفته شودحضرت خضر این سوال ها را پرسید که فضل و کرامت و حقانیت حضرت علی  علیه السلام را  برای دیگران اثبات کند می گوییم در آن جمع فقط حضرت حسن و حضرت علی علیهما السلام و سلمان فارسی بودند، ایا مگر اینها فضل وحقانیت حضرت علی را نمی دانستند که حضرت خضر این سوالها را کردند تا به آنها اثبات کند؟
 در جواب می گوییم:
اینجا جناب موید روح وهابی خود را با این دروغ و تدلیس به ظهور گذاشته تا بتوانند فریب نمایی کنند، سوال می کنیم کجای روایت  نوشته شده است که فقط حضرت علی وحضرت حسن  علیهما السلام وسلمان در آن جمع بودند؟ برخلاف دروغ وتدلیس واضح جناب موید در روایت آمده که وقتی حضرت علی و حضرت حسن علیهما السلام وسلمان وارد مسجد الحرام شدند این ماجرا اتفاق افتاد، ایا در مسجد الحرام فقط این سه نفر بودند؟؟ 
حال می پرسیم چرا جناب موید دروغ وتدلیس می کند؟ ایا باز ایشان خود را مجتهد می نامند؟
قسمت دوم از اشکال اول:
جناب موید در قسمت دوم اشکال دیگری می کنند که البته شبیه به همان قسمت اول می باشد و جواب همان جواب است:
می نویسند:
مگر حضرت خضر نسبت به امامت حضرت علی جاهل بوده است که می خواست با این سوال ها امامت را ثابت کند؟
در جواب می گوییم با این مطلب، جناب موید خود را مفتضح کردند زیرا ما نیز همین را می گوییم، می گوییم با توجه به اینکه سائل حضرت خضر می باشد پس روشن است این سوالات برای هدفی دیگر غیر از اثبات امامت برای خودشان می باشد، و این سوالات را ایشان برای نشان دادن فضل و حقانیت حضرت علی علیه السلام به دیگران مطرح نمودند
اشکال دوم:
در اشکال دوم می نویسد: سوالاتی که از امام حسن علیه السلام پرسیده شده ربطی به امامت ندارد
در جواب می گوییم:
این از جهالت شخص نویسنده می باشد، مگر تمام سوالات باید مربوط به امامت باشند؟ ضمن اینکه یکی از صفات امام این می باشد که باید اعلم از دیگران باشد وبتواند بر هر سوالی پاسخ بدهد،  وچه بسا این سوالاتی که از امام پرسیده شد در آن زمان رائج بوده و پاسخ به انها نشانه برعالم بودن ان شخص می باشد
 اشکال سوم:
نویسنده می گوید: در روایت وقتی حضرت خضر به حضرت ولی عصر علیه السلام می رسند می گویند شهادت می دهم به کسی که نه نام او ونه کنیه او برده نمی شوند مگر بعد از ظهور آن
 در مورد نام بردن حضرت ولی عصر علیه السلام چه به کنیه و چه به اسم روایت های مختلفی نقل شده که  ظاهر بعضی ها این است که اشکالی ندارد در زمان غیبت نام وکنیه حضرت برده بشود و ظاهر دسته ی دیگر برخلاف این می باشد، از این رو بین علما در این مساله  اختلاف صورت گرفته وبعضی ها حکم به جواز و بعضی دیگر حکم به حرمت دارد
 باتوجه به مطلب فوق نمی شود صرفا به خاطر یک اختلاف کوچک در روایت ها کل  این روایت را خصوصا که سند صحیح دارد ترک کرد، لذا بعضی از بزرگان مانند شیخ حر عاملی چندین وجوه جمع بین این دو دسته از روایات را نقل کردند.
 از طرفی در مطالب فوق ذکر کردیم که حضرت علی علیه السلام وامام حسن وسلمان فارسی در مسجد الحرام که قطعا اشخاص زیادی انجا حاضر بودند با حضرت خضر مواجه شدند لذا شاید به خاطر تقیه ایشان فرمودند که نه کنیه آن حضرت و نه نام ایشان برده نمی شد، واین یکی از وجوه جمع بین این دو دسته از روایات می باشد
نویسند در ادامه دو اشکال بسیار ضعیف و جاهلانه مطرح می کند؛ یکی آنکه چرا حضرت خضر در محضر امام علی وامام حسن وسلمان نام امام زمان را نبرد؟ اینها که دشمن حضرت نمی باشند؟ دوم اینکه مگر حضرت علی حضرت خضر را نمی شناخت که وقتی حضرت خضر رفت آن را شناختند؟
این دو اشکال در نهایت ضعف و صرفا یک احتمالاتی هستند که فقطز میتوانند تراوشات ذهنی یک وهابی باشند
در مورد پاسخ به اشکال اول که عرض کردیم حضرات علیهما السلام همراه با سلمان در مسجد الحرام با خضرنبی روبه رو شدند و تنها نبودند
اما اشکال دوم ؛یعنی چون بعد از اینکه حضرت خضر رفت وحضرت علی علیه السلام فرمودند این خضر است، این دلیل می شود که حضرت علی علیه السلام قبل از رفتن خضر نبی ایشان را نمی شناختند؟؟؟
در ضمن چنین سوالاتی که هدف صدف دانستن نیست بلکه بخاطر چیزی دیگر است،در قرآن و کلام اهل بیت نیز مشاهده می شود
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
2 | کرب و بلا | , ایران | ١٠:٤٧ - ٢٧ بهمن ١٣٩٤ |
باسلام.. میشه روایت تواتر حدیث ثقلین رو از کتب شیعه بیارید.. ممنون

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
در اين خصوص به اين آدرس رجوع کنيد
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
3 | محمد | , ایران | ١٦:٤٠ - ٢٧ بهمن ١٣٩٤ |
سلام
اگر ممکنه حدیث زیر را ترجمه کنید:
وقال حريز بن عثمان: ثنا عبد الرحمن بن أبي عوف الجرشي قال: لما بايع الحسن معاوية قال له عمرو بن العاص وأبو الأعور السلمي: لو أمرت الحسن فصعد المنبر فتكلم عيي عن المنطق، فيزهد فيه الناس، فقال معاوية: لا تفعلوا، فوالله لقد رأيت رسول الله صلى الله عليه وسلم يمص لسانه وشفته، ولن يعيا لسان مصه النبي صلى الله عليه وسلم أو شفه، قال: فأبوا على معاوية، فصعد معاوية المنبر، ثم أمر الحسن فصعد، وأمره أن يخبر الناس: إني قد بايعت معاوية، فصعد فحمد الله وأثنى عليه ثم قال: أيها الناس إن الله هداكم بأولنا، وحقن دماءكم بآخرنا، وإني قد أخذت لكم على معاوية أن يعدل فيكم وأن يوفر عليكم غنائمكم، وأن يقسم فيكم) فيأكم، ثم أقبل على معاوية فقال: أكذاك قال: نعم. ثم هبط من المنبر وهو يقول ويشير بإصبعه إلى معاوية: وإن أدري لعله فتنة لكم ومتاع إلى حين فاشتد ذلك على معاوية، فقالوا: لو دعوته فاستنطقته يعني استفهمته ما عنى بالآية، فقال: مهلاً، فأبوا عليه، فدعوه فأجابهم، فأقبل عليه عمرو، فقال له الحسن: أما أنت فقد اختلف فيك رجلان، رجل من قريش ورجل من أهل المدينة فادعياك، فلا أدري أيهما أبوك، وأقبل عليه أبو الأعور فقال له الحسن: ألم يعلن رسول الله صلى الله عليه وسلم رعلاً وذكوان وعمرو بنت سفيان، وهذا اسم أبي الأعور، ثم أقبل عليه معاوية يعينهما، فقال له الحسن: أما علمت أن رسول الله صلى الله عليه وسلم لعن قائد الأحزاب وسائقهم، وكان أحدهما أبو سفيان والآخر أبو الأعور السلمي
http://shamela.ws/browse.php/book-1689/page-218#page-216
با تشکر

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
از ابو عوف جرشی نقل شده است که: وقتی  امام حسن علیه السلام با معاویه بیعت کرد، عمرو عاص و ابواعور سلمی  به معاویه گفتند، ای کاش به امام حسن علیه السلام بگویی تا بالای منبر برود و سخن بگوید زیار او در سخن گفتن عاجز است و نمی توانند خوب مراد خویش را بیان کند در این اصورت مردم اورا ترک خواهند کرد، پس معاویه گفت این کار را نکنید به خداوند قسم من دیدم که رسول خداوند صلی الله علیه واله وسلم زبان ولبان حسن علیه السلام را می میکید، وزبانی که پیامبر صلوات الله علیه واله وسلم آن را مکیده است هیچ وقت در سخن گفتن عاجز نخواهد بود، پس عمرو عاص  و ابواعور بر معاویه اصرار کردند که این کار را بکند، پس معاویه بالای منبر رفت و به امام حسن علیه السلام دستور داد که بالای منبر برود و به مردم بگوید که من با معاویه بیعت کردم ، پس امام حسن علیه السلام بالای منبر رفتند و ستایش خداوند را گفتند پس فرمودند: ای مردم خداوند به وسلیه اولین از ما شما را هدایت کرد و با اخرین از ما خون های شما را حفظ کرد ومن معاویه را برای شما  بر معاویه شرط کردم تا در بین شما عدالت را اجرا کند و غنائم را بین شما تقسیم کند و فیئ را بین شما تقسیم کند، سپس رو به معاویه کردند وفرمودند اینطور است؟ معاویه گفت بله ، سپس حضرت از بالای منبر  پایین امدند در حالی که با انگشت به معاویه اشاره می رکدند این ایه را تلاوت دمی کردند(وان ادری لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَكُمْ وَمَتاعٌ إِلى حِينٍ) پس معاویه ناراحت شد و عمرو اعاص و ابواعو ر به او گفتند اور را صدا بزن و از او بپرس چه منظوری از ایه  داشته؟ معاویه امتناع کرد ولی این دو اصرار کردند، پس امام حسن علیه السلام را اوردند و از او پرسیدند و امام جواب دادند سپس به عمرو عاص رو کردند وفرمودند، ای عمرو عاص در مورد تو دو نفر اختلاف کردند  مردی از قریش و مردی از مدینه و هردو ادعای مردند که فرزند انها هستی، و به ابو الالعور فرمودند ایا رسول خداوند رعل وذکوان را لعن و عمرو بن  سفیان(نام ابو الاعور) پس به معاویه روکردند و فرمودند ایا نمی دانی که رسول خدا قائد احزاب که یکی از انها ابو سفیان ابو الاعور سلمی  بود را لعن کردند؟
 
4 | مهدی | , ایران | ٢٢:٢٣ - ٢٧ بهمن ١٣٩٤ |
سلام عليكم
لطفاً لینک مقاله اسناد حدیث شریف سفینه در منابع شیعه و سنی رو قرار دهید . متشکرم

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
حديث سفينه در منابع اهل سنت و شيعه به صورت تواتر نقل شده است
ابن حجر در  خصوص روايت سفينه گويد: وجاء من طرق عديدة يقوي بعضها بعضاً انما مثل أهل بيتي كمثل سفينة نوح من ركبها نجا، وفي رواية مسلم ومن تخلف عنها غرق وفي رواية هلك ...
الصواعق المحرقة 2: 445
به عنوان نمونه به چند روايت اشاره مي کنيم
در مسند بزار آمده است:
حدثنا عمرو بن علي، والجراح بن مخلد، ومحمد بن معمر، واللفظ لعمرو، قالوا: نا مسلم بن إبراهيم، قال: نا الحسن بن أبي جعفر، عن علي بن زيد، عن سعيد بن المسيب، عن أبي ذر، رضي الله عنه، قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ": «مثل أهل بيتي كمثل سفينة نوح من ركب فيها نجا، ومن تخلف عنها غرق، ومن قاتلنا في آخر الزمان كان كمن قاتل مع الدجال»
فضائل الصحابة لأحمد ابن حنبل  ج2  ص785
در شيعه نيز آمده است:
فأجابه عليه السلام بذكر حديث متواتر بين المسلمين فقال: «أ ما بلغك أن رسول الله صلى الله عليه و آله قال: إن مثل أهل بيتي في أمتي كمثل سفينة نوح‏ في قومه، من ركبها نجا و من تخلف عنها غرق. و كمثل باب حطة في بني إسرائيل»؟
كتاب سليم بن قيس الهلالي ج‏1 ؛ ص61
در امالي آمده است:
 أخبرنا محمد بن محمد، قال: أخبرني أبو الحسن علي بن محمد الكاتب، قال: أخبرني الحسن بن علي بن عبد الكريم، قال: حدثنا أبو إسحاق إبراهيم بن محمد الثقفي، قال: أخبرني عباد بن يعقوب، قال: حدثنا الحكم بن ظهير، عن أبي إسحاق، عن رافع مولى أبي ذر، قال: رأيت أبا ذر (رحمه الله) آخذا بحلقة باب الكعبة، مستقبل الناس بوجهه، و هو يقول: من عرفني فأنا جندب الغفاري، و من لم يعرفني فأنا أبو ذر الغفاري، سمعت رسول الله (صلى الله عليه و آله) يقول: من قاتلني في الأولى و قاتل أهل بيتي في الثانية حشره الله (تعالى) في الثالثة مع الدجال، إنما مثل أهل بيتي فيكم كمثل سفينة نوح، من‏ ركبها نجا، و من تخلف عنها غرق، و مثل باب حطة من دخله نجا و من لم يدخله هلك‏
طوسى، الأمالي (للطوسي) ؛ النص ؛ ص60
مقاله اي مستقل در اين خصوص در حال نگارش مي باشد
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
 
 
5 | رضا | , ایران | ٢٠:٥٧ - ٢٨ بهمن ١٣٩٤ |
سلام
اهل سنت از آن‌حضرت رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌واله سلم،نقل کردند که فرمودند: خداوند یهود و نصارا را لعنت کند که قبور اولیا و انبیاء را مسجد و عبادت‌گاه قرار دادند.
ایا این رواین درست هست وچگونه تفسیر میشود

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
اين روايت در حقيقت به اين نکته اشاره دارد که يهود بر قبور انبياء سجده مي کردند و آن را به عنوان قبله قرار مي دادند همچنانکه سيوطي در اين خصوص نقل مي کند:
 عن ابن عبد البر المحدث المالكي قوله: قيل معناه النهي عن السجود على قبور الأنبياء وقيل النهي عن اتخاذها قبلة يصلّى إليها
تنوير الحوالك في شرح موطأ مالك ص 189
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
 
6 | علی | , ایران | ١٦:٥٩ - ٣٠ بهمن ١٣٩٤ |
باسلام.مطلب زیر را در یکی از سایت های وهابی دیدم ..لطفا پاسخ آن را بفرمایید.
عن فضل مولى محمد بن راشد عن أبي عبد الله ع قال: قلت أني تزوجت امرأة متعة فوقع في نفسي أن لها زوجا ففتشت عن ذلك فوجدت لها زوجا قال: ولم فتشت ؟؟؟ .. ! ..
آدرس : تهذيب الأحكام للطوسي (متوفاي 460 هـ) جزء7 صفحة253 باب 23 ضروب النكاح ترجمه: فضل مولای محمد بن راشد می گوید از امام جعفر صادق علیه السلام پرسیدم: من با زنی صیغه کردم پس از ازدواج در ذهنم آمد شاید این زن متاهل باشد، و رفتم تحقیق کردم، متوجه شدم که این زن متاهل هست، ابوعبدالله (با عصبانیت) پاسخ داد: چرا تحقیق کردی؟!!!

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
در اين خصوص به قسمت نظرات آدرس ذيل رجوع کنيد
http://www.valiasr-aj.com/persian/mobile_shownews.php?idnews=6190
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
7 | حق علی | , ایران | ٠٩:١٥ - ٠١ اسفند ١٣٩٤ |
سلام علیکم
لطفا ترجمه ابن نجار را از منظر اهل سنت بیان فرمایید. ایا روایتی که در کتاب الدره الثمنیه اش در مورد امام علی که اورده مصراعی داره صحیح است؟

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
ابن نجار از بزرگان اهل سنت و از مورخين عصر خود بشمار مي رفت و از به امام ياد مي کنند لذا نقل او به عنوان مورخ مورد احتجاج است
همچنانکه ذهبي گويد:
ابن النجار الإمام الحافظ البارع محدث العراق مؤرخ العصر محب الدين أبو عبد الله محمد بن محمود بن حسن بن هبه الله بن محاسن البغدادي ابن النجار
سير أعلام النبلاء  ج 23   ص 131
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
8 | حق علی | , ایران | ٠٩:٢٤ - ٠١ اسفند ١٣٩٤ |
سلام علیکم
ایام فاطمیه را تسلیت عرض میکنم سوالی برایم پیش امده که حضرت علی علیه السلام دارای علم غیب بودند واز ان طرف در شب لیلة المبیت حضرت در بستر پیامبر خوابیدند و حضرت بر اساس علم غیبشان میدانستند که کشته نمیشوند پس فضیلتی برای حضرت نیست بعضی ها در مقام جواب حرف سید مرتضی را می اورند در حالی که این نظر را که در مورد علم امام مطرح میکند که امام علم به کلیات دارد نه جزئیات را همه قبول ندارند و از طرفی بابی در اصول کافی داریم که اهل البیت علم به کشته شدنشان دارند لطفا جوابی دهید که هم شیعه قبول کند وهم اهل سنت

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
اولا:اگرعلم به زنده ماندن در چنين موارد و جنگها را سلب كننده‌ي فضائل بدانيم، پس براي پيامبران نيز در جهادهايشان فضليتي ثابت نميشود. بايد بگوييم مجاهداتها و جنگهاي پيامبر نيز که علم به زنده ماندن خود داشت، هيچ يك فضيلت نيست. زيرا قرآن به طور دفعي بر پيامبر نازل شده بود، و نزول تدريجي آن در هنگام غزوات هنوز به اتمام نرسيده بود، پس پيامبر ميدانستند كه در جنگها شهيد نميشوند، پس مجاهدت ايشان در بَدر و اُحد و مقاومتشان در حُنَين، هيچ فضيلتي ندارد! در حالي كه قرآن اين مجاهدت‌ها را فضيلت برشمرده است. لذا دانستن فضيلت را از بين نمي‌برد
ثالثا: آیه ی مربوط به ليلة المبيت شراء از «شراء نفس» و «لابتغاء مرضات الله»‌ سخن ميگويد، و فروختن جان هم لازمه اش مردن يا كشته شدن نيست كه بياييم بگوييم چون حضرت ميدانست كه زنده مي ماند، پس نفسش را نفروخته است. فروختن نفس يعني آن كه هر چي شد و خود را تسليم خدا نمودن و هيچ بهانه‌اي بذل نفس نداشتن، و متوقع پاداش الهي نبودن. يعني:‌ «شراءنفس» فقط با انگيزه ي «ابتغاء مرضات الله». پس روشن است كه شبهه ي مذكور اصلاً در مورد اين آيه قابل طرح نيست. و  بله اگر در آيه عبارتي مثل «ومن الناس من يقتل في سبيل الله» مي آمد، آنگاه اين شبهه قابل تأمل بود.
ثالثا: فضيلت بودن براي حضرت علي (ع) نه فقط بخاطر خوابيدن ايشان در جاي پيامبر است بلکه مهم ايمان کامل و اطاعت محض  از پيامبرو شجاعت است که بدون چون و چرا قبول کرده و در جاي پيامبر خوابيد
رابعا:خود انتخاب حضرت علي (ع) براي اين کار داراي حکمت است اگر قرار بود صحابه ديگر اين مامورت را انجام بدهند آيا حتي با اطلاع از كشته نشدن، حاضربودند در بستر پيامبر  بخوابند؟! آيا اگر به جاي علي علیه‌السلام برخي ديگر از اصحاب در آن وضعيت بودند، با ديدنِ مردان جنگيِ ، رازِ هجرتِ پيامبر را فاش نمي‌كردند؟ توجه شود كه روايات فراوان و صحيحي در منطق شيعه و اهل تسنن وجود دارد كه نشان ميدهد پيامبر فقط علي را از اين موضوع آگاه كرده است حال كه پيامبر مي‌دانستند شخصي كه در بستر ايشان مي‌خوابد، زنده مي‌ماند، پس چرا ديگر اصحاب را در جاي خود نخواباندند؟ آيا اين بدين معني نيست کسي غير از حضرت علي جرات اين کار را ندارد؟
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
 
 
9 | حق علی | , ایران | ٠٨:٣٨ - ٠٢ اسفند ١٣٩٤ |
سلام علیکم
ایا دست اجنبی به بشر صورت حضرت زهرا رسیده ؟ لطفا اسناد را بیان فرمایید

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
در روايات به جريان سيلي خوردن حضرت زهرا عليها السلام اشاره شده است و نقل شده است که اين سيلي از روي روسري بوده است
در روايت تصريح شده است:
...فلقيها عمر, فقال: يا بنت محمد ما هذا الكتاب الذي معك فقالت :كتاب كتب لي أبو بكر بـرَدّ فدك , فقال: هلميه إلّيّ, فأبت أن تدفعه إليه, فرفسها بَرجله وكانت حاملة بإبن إسمه المحسن من بطنها ثم لطمها فكأني أنظر إلى قرط في أذنها حين تفتت
 عمر لگدى به زهرا عليها السّلام كه فرزند پسرى به نام محسن در شكم داشت، كوبيد. در اثر اين ضربه، زهرا عليها السّلام محسن را سقط كرد. سپس عمر، او را سيلى زد. گويى هم اكنون به گوشواره‏هاى گوشش مى‏نگرم كه در اثر آن سيلى شكست.
مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهارج‏29 ؛ ص192 (ط - بيروت)، 111جلد، دار إحياء التراث العربي - بيروت، چاپ: دوم، 1403 ق.
در روايت ديگر اشاره شده است که سيلي از روي روسري بوده است
صَفْقَةً  عَلَى خَدَّيْهَا مِنْ ظَاهِرِ الْخِمَارِ فَانْقَطَعَ قُرْطُهَا وَ تَنَاثَرَتْ إِلَى الْأَرْضِ،
عمر گويد: ، در اين هنگام به ياد دشمنى على و حرص و ولع او در ريختن خون بزرگان عرب و نيرنگ محمّد و سحرش افتادم، لگدى بر در زدم، وى كه محكم بر در چسبيده بود تا باز نشود، فريادى زد كه پنداشتم مدينه زير و رو شد و صدا زد: اى پدر! اى رسول خدا! با حبيبه تو و دخترت بدين گونه رفتار مى‏شود. آه اى فضّه مرا بگير! به خدا سوگند كه فرزندى كه در شكم داشتم كشته شد. صداى آه و ناله او را به خاطر درد زايمان در حالى كه به ديوار تكيه داده بود شنيدم. در را باز كرده وارد خانه شدم. با چهره‏اى با من روبرو شد كه ديدگانم را فرو بست، از روى مقنعه به گونه‏اى بر صورتش نواختم كه گوشواره از گوشش به درآمد و به زمين پخش شد
مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار ؛ ج‏30 ؛ ص293(ط - بيروت)، 111جلد، دار إحياء التراث العربي - بيروت، چاپ: دوم، 1403 ق
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
10 | حق علی | , ایران | ٠٨:٢٨ - ٠٣ اسفند ١٣٩٤ |
سلام علیکم شهادت بی بی تسلیت
اشکال شده اینکه جوینی روایت شهادت بی بی را می اورد اولا سندش متصل نیست ثانیا گفته شده همین سند ذکر شده توسط جوینی راویانش ثقه نیستند
لطفا جواب دهید

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
این روایت را جوینی نقل و رد نیز نکرده است  راویان نیز مورد بررسی قرار گرفته اند در این خصوص به بیانات و مناظره آیت الله قزوینی رجوع کنید بعلاوه روایت درباره هجوم به خانه حضرت زهرا علیها السلام  در شیعه و سنی آنقدر فراوان است که نیاز به بررسی سند ندارد
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
11 | حق علی | , ایران | ٠٩:٥٢ - ٠٣ اسفند ١٣٩٤ |
سلام علیکم
هیثمی در مجمع الزوائد می گوید علوان بن داود ضعیف است
جوابش چیست؟
ایا حرف ابن حبان را قبول کنیم یا هیثمی؟
بعدشم یکی وهابی می گفت قاعده تصحیح سند توسط تعدد سند در مباحث اعتقادی نیست بلکه در مباحث اخلاقی و فضائل است .
؟

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
اولا: راوي که هم توثيق دارد هم تضعيف،طبق رجال اهل سنت روايت مختلف فيه مي شود  و اين نوع روايت را روايت حسن گويند:  وقال ابن القطان هو صدوق ولم يثبت عليه ما يسقط له حديثه إلا أنه مختلف فيه فحديثه حسن .
تهذيب التهذيب ، ج 5 ، ص 228
همچنين در خصوص يک رواي که هم تضعيف دارد و هم توثيق آمده است
حديث آخر أخرجه الترمذي ... وقال غريب ورواه أحمد في مسنده قال بن القطان في كتابه وأبو معشر هذا مختلف فيه فمنهم من يضعفه ومنهم من يوثقه فالحديث من أجله حسن انتهى .
نصب الراية ، الزيلعي ، ج 5 ، ص 256
ثانيا:برخي از علماي اهل سنت در خصوص توثيقات ابن حبان گفته‌اند که اگر يک راوي در بين علماي رجال ضعيف باشد اما ابن حبان او را توثيق کند، در اين صورت روايت« حسن» مي‌شود
شوکاني در ذيل يک روايتي که يکي از راويان آن تضعيف دارد، اما ابن حبان او را توثيق کرده است گويد:
قلنا ومع توثيق ابن حبان له فقد صار من قسم الحسن لا من قسم الضعيف
ما مي‌گوييم با توثيق ابن حبان آن راوي را،  روايت از قسم حسن مي‌شود نه از قسم ضعيف
الشوكاني ،:  محمد بن علي بن محمد (متوفاي 1250 )،  تحفة الذاكرين بعدة الحصن الحصين من كلام سيد المرسلين ، ج 1   ص 136، دار النشر : دار القلم - بيروت - لبنان - 1984 ، الطبعة : الأولى
جهت اطلاع بيشتر در خصوص علون به اين آدرس رجوع کنيد
در خصوص سوال بعدي نيز بايد بگوييم اين مطلبي که از يک وهابي نقل کرديد اشتباه است چون طبق قواعد رجالي اهل سنت فضيلت و روايات غير احکام نياز به بررسي سند ندارد
نووى مى‌گويد :
أهل العلم متفقون على العمل بالضعيف في غير الأحكام وأصول العقائد.
النووي الشافعي، محيي الدين أبو زكريا يحيى بن شرف بن مر بن جمعة بن حزام (متوفاي676 هـ)، المجموع، ج 5 ، ص 62، ناشر: دار الفكر للطباعة والنشر والتوزيع، التكملة الثانية.
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
12 | ناصر | , ایران | ١٣:٣٨ - ٠٧ اسفند ١٣٩٤ |
سلام علیکم
بی زحمت متن ذیل را ترجمه کنید
و قد اعتنى بحديث الغدير أبو جعفر بن جرير الطبري فجمع فيه مجلدين أورد فيهما سائر طرقه و ألفاظه، و ساق الغث و السمين و الصحيح و السقيم على ما جرت به عادة كثير من المحدثين، فإنهم يوردون ما وقع لهم في الباب من غير تمييز بين صحيح و ضعيف، و كذلك الحافظ الكبير أبو القاسم ابن عساكر أورد أحاديث كثيرة في هذه الخطبة، و المعول عليه فيها ما أشرنا إليه، و نحوه مما ليس فيه خبر الاستخلاف كما يزعمه الشيعة، روح المعانی ، الوسی بغدادی

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
اين مطلب آلوسي در حقيقت تعصب او را نشان مي دهد که چشم خود را بر حقيقت بسته و گويد:
ابن جرير طبرى، از مورّخان معروف اهل سنّت، دو جلد كتاب پيرامون احاديث غدير نوشته است، سپس (براى اين كه به راحتى از كنار اين كتاب رد شود، بدون بحث و بررسى پيرامون روايات اين كتاب) مى‏گويد: اين دو كتاب احاديث صحيح و ضعيف را با هم مخلوط كرده است! سپس از ابن عساكر نقل مى‏كند كه وى احاديث فراوانى در مورد خطبه و حادثه غدير نقل كرده است، ولى ما تنها احاديثى را از او مى‏پذيريم كه از خلافت على سخن نگويد!
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
13 | حق علی | , ایران | ١١:٣٨ - ١١ اسفند ١٣٩٤ |
سلام علیکم لطفا روایتی را که عبد الرزاق صنعانی در مورد اینکه خود حضرت زهرا وصیت کردند که ابوبکر بر او نماز نخواند بررسی سندی کنید که ایا روایتش صحیح است

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
در اين خصوص به اين آدرس رجوع کنيد
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
14 | محمد | , ایران | ٢٠:١٢ - ١٢ اسفند ١٣٩٤ |
با سلام
اهل سنت راجع به طریق کتاب دلائل الإمامة شبهه کرده اند و می گویند اصل کتب گم شده است و بی اعتبار است و دقیقن اشکالی که علمای شیعه به کتاب ضعفا غضایری می کنند همین اشکال هم به این کتاب وارد است و می گویند شهید ثانی این کتاب را بی اعتبار می داند خواهشمند است به این شبهه ÷اسخ دهید؟

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
پاسخ شما در اين قسمت موجود است
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
15 | حق علی | , روسیه | ٠٨:٠٩ - ١٦ اسفند ١٣٩٤ |
سلام علیکم
چرا پیامبر اکرم بحث جانشینی حضرت علی وخطبه من کنت مولا فهذا علی مولا را در مکه نخواندند در حالی که در مکه جمعیت مسلمانان نسبت به روز غدیر بیشتر بوده و افراد مختلفی میشنیدند و این خیلی بهتر بود؟

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
 اينکه چرا پيامبر (ص) در مکه جريان خلافت حضرت علي عليه السلام را اعلام نکردند بايد بگوييم پيامبر (ص) کي بدون فرمان خدا کاري کرده است که اين دومش باشد؟!! رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلّم كاملاً تابع وحي است، و چون آيه ابلاغ در غدير نازل شده است او نيز مأمور است تا همان مكان و نه هيچ مكان ديگري به اين امر اختصاص يابد. كه در ادامه، روايات اهل سنت مبني بر نزول آيه ابلاغ و اكمال در غدير خم ذكر مي‌گردد.
نزلت هذه الآية: «يا أيها الرسول بلغ ما أنزل إليك من ربك» على رسول الله صلى الله عليه وسلم يوم غدير خم في علي بن أبي طالب.آيه «يا ايها الرسول بلغ ...» در غدير خم بر رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلّم و در شأن [حضرت] علي بن ابي طالب [عليهما السلام‌] نازل شده است
فتح القدير الجامع بين فني الرواية والدراية من علم التفسير  2   ص 60  محمد بن علي بن محمد الشوكاني الوفاة: 1250 ، دار النشر : دار الفكر - بيروت.
همچنين در مکه منافقين همگي سلاح بسته و به صورت منظم ، منتظر بودند كه خلافت اعلام شود تا هم رسول خدا و هم اميرمومنان را بكشند ، اما وقتي حضرت چنين كاري را در مكه نكردند ، آنان نظام خود را از دست دادند و گمان داشتند كه ديگر تا مدينه ، رسول خدا (ص) چنين كاري نخواهند كرد، اما وحي نازل شد و در آخرين منزلي كه مسير مشترك اهل شام و مدينه بود که تعداد زيادي نيز بودند، دستور اعلام ولايت را به رسول خدا(ص) داد و به اين ترتيب نقشه منافقين نيز خنثي شد !
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
16 | حق علی | , ایران | ٠٩:٠٣ - ١٦ اسفند ١٣٩٤ |
سلام علیکم
در نهج البلاغه نامه 69 حضرت میفرمایند و لا تتمن الموت الا بشرط وثیق لطفا این حمله را شرح دهید و توضیحی دهید که منظور حضرت چیست؟و منظور از واژه وثیق چیست؟

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
اين  جمله در حقيقت اشاره به اين دارد که نبايد بدون عمل صالح و ايمان آرزوي مرگ کرد  و هر کس بدون اينها درخواست مرگ کند در حقيقت عقلش ناقص است همچنانکه امده است
 (و لا تتمنّ الموت الّا بشرط وثيق ) اى بالايمان و العمل الصالح، اما من يتمن الموت بلا استعداد له فهو سفيه، و هذا تحريض على استعداد الموت (و احذر كل عمل يرضاه صاحبه لنفسه و يكره) ذلك العمل (لعامة المسلمين) كان يستأثر بالخيرات فهو يرضى لنفسه ان يتناول اكثر قدر
توضيح‏ نهج‏ البلاغة ج 4ص 238     
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات


 
17 | Reza | , آمریکا | ٠٧:٢٥ - ١٨ اسفند ١٣٩٤ |
بر عرض سلام
یکی‌ از برادران اهل سنت برای بنده این نوشتار دربارهٔ مفهوم اهل بیت در حدیث ثقلین فرستاده:
مثالي براي توضيح بيشتر حديث كساء :
براي رفتن جهت اداي فريضه ي حج آمادگي هايي انجام مي شود ، يكي از اين كارها واكـسن زدن است ، و وقتي كسي مي خواهد به حج برود واكسن مي زند ، پس اگر فردي واكسن زد آيا دوبـاره بايد واكسن زده شود ؟ يا همان واكسن برايش كافي است . به نظرم سوال واضح و جوابش هم واضح است . پس داستان اهل كساء همين طور اسـت ، پيـامبر

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
اتفاقا اين مثال اصلا در خصوص مفهوم اهل بيت روش و واضح نيست و اصلا مشخص نيست اين مثال چه ربطي به واژه اهل بيت دارد !!!!در خصوص مفهوم اهل بيت به اين آدرسها رجوع کنيد
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
18 | Reza | , آمریکا | ١١:٠٠ - ١٨ اسفند ١٣٩٤ |
سلام. متاسفانه شما قسمت زیادی از سؤالم را پنهان کردید و کامل هم پاسخ نداده اید. بنده فردا دوباره سؤاام را واسته شما می فرستمِ
ممنونم

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
ما نظر شما را همانطور که فرستاده بوديد ظاهر کرديم احتمال دارد در ارسال، پيام شما ناقص به دست ما رسيده لذا ما هيچ دخل و تصرفي در نظر شما نکرديم اتفاقا از گنک بودن نظر شما نيز تعجب کرديم
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
19 | عالم مقدس ملکوت | , امارات متحده عربی | ٢٠:٣١ - ٢٨ اسفند ١٣٩٤ |
بله ! درسته که این روایت حدیث ثقلین نفی نمیکنه ولی این قضیه را نفی میکنه که اینقدر به بهانه ثقلین و حدیث های چمن در قیچی که منسوب به اهل البیت علیهم السلام کردند قران را تخصیص نزنید و از اصل قران فاصله نگیرید
متاسفانه شیعه امروزی که بنده سعی میکنم شیعه متعادل باشم به بهانه حدیث خیلی از اصل قران فاصله گرفته و با تمسک به احادیث ضعیف سعی در بطن گشایی قران کریم دارد که این همان ضلالتی است که حضرت در حدیث فوق میفرمایند

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
در این خصوص نیاز به کلی گویی نیست موضوعی که مد نظر شماست و معتقدید که شیعه به بهانه روایت، قرآن را کنار گذاشته است، نقل کنید تا پاسخ داده شود!
شیعه اتفاقا به خود قرآن دارد عمل می کند مگر در قرآن نیامده است لتبین للناس اين شما هستید که بر خلاف قرآن حرف می زنید مگر قران نگفته است  َ «أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاس» «ما اين ذكر [قرآن‏] را بر تو نازل كرديم، تا آنچه به سوى مردم نازل شده است براى آنها روشن سازى»نحل 44
آيا اين تاييد روايات نيست؟
بويژه اينکه طبق حديث ثقلين اهل بيت در کنار قرآن ذکر شده است يعني بين آن دو فرق نيست و از هم جدا نمي شوند
 حال این ما هستیم بر خلاف قرآن عمل می کنیم یا شما؟!!
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
 
20 | محمد | , ایران | ١٣:١٤ - ٠٥ فروردين ١٣٩٥ |
با سلام
در روایاتی اهل بیت را ثقل اصغر و کتاب الله را ثقل اکبر خوانده اند.
پس چگونه است که امام علی در جنگ صفین دستو به جنگ با لشکریانی میکند که بر سر نیزه هایشان کتاب خداست که ثقل اکبر است؟

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
اگر در منابع تاريخي دقت کنيد متوجه مي شويد که اهل شام، اهل قرآن و سنت نبوي نبودند بلکه قرآن بر نيزه کردن آنها زماني بود که ديدند دارند شکست مي خورند لذا به خدعه و فريب تمسک کرده و براي ايجاد تفرقه در بين لشگريان حضرت علي عليه السلام قرآن را به نيزه کردند
 ابوالحسن علی بن اسماعیل اشعری در کتاب مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین ، مي گويد:
وهؤلاء الخوارج الذین شایعوا علیا رضی الله عنه _ اول الامر علی قتال معاویه واهل الشام حتی اذا کان النصر منه قاب قوسین او ادنی اظهروا الانخداع بخدیعه عمرو بن العاص وحملوا علیا علی قبول التحکیم …
خوارج آنهایی بودند که در ابتدا شیعه علی بن ابیطالب (علیه السلام) بوده و با معاویه و اهل شام می جنگیدند . ( در این جا اشاره دارد به آن آیه قرآن کریم که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) آن قدر بالا رفت که جبرئیل (علیه السلام) ماند و به صدره المنتهی رسید و آن قدر به خداوند رسید که خداوند می فرماید : قاب قوسین او ادنی )به اندازه دو کمان یا کمتر به پیروزی نزدیک شده بود . در این زمان بود که عمرو بن عاص خدعه و نیرنگ و پلیدی خود را اظهار کرد و امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام) را مجبور به قبول حکمیت کرد .
ابی الحسن علی بن اسماعیل اشعری ، مقالات الاسلامیین واختلاف المصلین ، با تحقیق محیی الدین عبد الحمید ، ج1 ، چاپ مکتبه العصریه بیروت ، ص12
 تا اينکه ابن جوزی در کتاب المنتظم به خدعه عمرو بن عاص چنين اشاره مي کند
فلما رأى عمرو بن العاص أن أمر العراق قد اشتد وخاف الهلاک قال لمعاویه هل لک فی أمر أعرضه علیک لا یزیدنا إلا اجتماعا ولا یزیدهم إلا فرقه قال نعم قال نرفع المصاحف ثم نقول ما فیها حکم بیننا وبینکم فإن أبى بعضهم أن یقبل وقال بعضهم بل نقبل فتکون فرقه تقع بینهم وإن قالوا نقبل رفعنا هذا القتال إلى أجل ….
 زمانی که عمرو بن عاص فهمید که جنگ در عراق مشکل شده و در حال هلاک شدن هستند ، به معاویه گفت : می خواهی پیشنهادی به تو بدهم که باعث وحدت ما و تفرقه سپاهیان علی بن ابیطالب (علیه السلام) باشد ؟ معاویه پذیرفت و قرآن ها را بر نیزه کردند
ابن جوزی ، المنتظم ، با تحقیق محمد عبد القادر عطاء و مصطفی عبد القادر عطاء ، چاپ دار الکتب العلمیه بیروت ، ج ۵ ، ص ۱۲۰
در همین کتاب ، صفحه ۱۲۵ می گوید :
قال علماء السیر وجاء علی بن أبی طالب رضی الله عنه إلى القوم وابن عباس یکلمهم فقال لهم من زعیمکم قالوا ابن الکواء قال فما أخرجکم علینا قالوا حکومتک یوم صفین قال أنشدکم بالله أتعلمون أنهم حیث رفعوا المصاحف فقلتم نجیبهم إلى کتاب الله قلت لکم إنی أعلم بالقوم منکم إنهم لیسوا بأصحاب دین ولا قرآن إنی عرفتهم أطفالا ورجالا فکانوا شر أطفال وشر رجال امضوا على حقکم فإنما رفعهم المصاحف الخدیعه …
علمای تاریخ گفته اند که امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام) و ابن عباس با خوارج صحبت کردند و از آن ها پرسیدند که رهبر شما چه کسی است ؟ جواب دادند : ابن الکواء . گفتند : چرا بر ما خروج کردید ؟ به خاطر این که در روز صفین حکمیت را پذیرفتید . ( این در حالی است که خودشان حکمیت را بر امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام) تحمیل کردند ، حال می گویند : چرا پذیرفتید ) امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام ) سخنرانی کردند : یادتان است آن زمانی که آن ها قرآن ها را بر سر نیزه زدند و شما حکمیت بر قرآن را پذیرفتید و من به شما گفتم : من بهتر از شما این قوم را می شناسم . این ها نه طرفدار قرآن هستند و نه طرفدار دین . آن ها قرآن را به خاطر نیرنگ و فریب بر نیزه زدند .
ابن جوزی ، المنتظم ، با تحقیق محمد القادر عطاء و مصطفی عبد القادر عطاء ، چاپ مکتبه العصریه بیروت ، ج ۵ ، ص ۱۲۵ و ۱۲۶
بنابراين خود حضرت علي عليه السلام اعتراف مي کند که آنها اصلا اهل دين و قرآن نيستند لذا جنگ حضرت علي عليه اسلام با افراد بي ديني بود که به قران اعتقاد نداشتند والا اگر اهل قرآن بودن مگر نمي دانستند آيه انما وليکم الله.... درباره ولايت حضرت علي نازل نشده بود؟!!! پس اگر اهل قرآن بودند آنها بايد از ثقلين پيروي مي کردند نه اينکه در مقابل يکي از ثقلين بايستند؟!!!
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
21 | محمد | , ایران | ١٤:٠٧ - ٠٧ فروردين ١٣٩٥ |
آیا روایاتی که قرآن را ثقل اکبر و اهل بیت را ثقل اصغر میدانند صحیح هستند؟
و اگر صحیح هستند ، با روایاتی که مقام قرآن را با اهل بیت مساوی میدانند ، تناقض دارد؟

پاسخ:
با سلام
دوست گرامي
در اين خصوص هر چند احتمالاتي ذکر شده است اما آنچه بيشتر به واقعيت نزديکتر است اين است که ثقل اکبر قرآن و اصغر بودن اهل بيت، ناظرِ به ذاتِ این دو ثقل نیست. يعني به اين معني نيست که از نظر ذات اين دو با هم فرق دارند که يکي اکبر و ديگري اصغر باشد! بلکه ثقل اکبر بودن قرآن و اصغر بودن اهل بیت ناظر به مخاطب است، نه مربوط به آن دو ذات. به اين معني که چون قرآنِ نازل شده عربی بوده و داراي آیاتِ مفصل، مجمل، متشابه ، منسوخ و مقید و ... مي باشد لذا برای مخاطبان ثقیل تر و سنگین تر از وجود اهل بیت است چون اهل بیت در میان مردم به صورت بشر تجلي یافته اند نسبت به قرآن که حجتی مسطور و صامت است، حجتِ مجسم و ناطق خداوندند. به عبارتِ دیگر، قرآن از حیثِ فهم، ثقیل تر، یعنی سنگین تر و صعب الفهم تر از اهل بیت علیهم السلام است.
در نتیجه مردم با دو قران مواجه اند، یکی قرآنی مسطور که با الفاظ عربی و داراي بطون که هر کس نمي فهمد  و دیگری قرآنی مجسم که در قالب بشر تجلی یافته و ناطق است که آن را اهل بیت عصمت بر می شمریم. بدیهی است که سنگینی و ثقلِ حجتِ دوم برای مخاطبان نسبت به حجتِ اول، اصغر و کوچکتر است.
هم چنانکه آيت الله جوادي آملي در تفسير خود مي فرمايد:
 عترت طاهرين گر چه به لحاظ مقامهاى معنوى و در نشئه باطن ، از نظر بزرگان دين مانند صاحب جواهر و كاشف الغطاء  از قرآن كمتر نيستنند و سخن بلند حضرت اميرالمؤ منين (عليه السلام ): ما لله عزوجل آية هى اءكبر منى نيز گواه اين مدعاست ، اما از نظر نشئه ظاهر و در مدار تعليم و تفهيم معارف دين ، قرآن كريم ثقل اكبر و آن بزرگواران ثقل اصغرند و در اين نشئه جسم خود را نيز براى حفظ قرآن فدا مى كنند و حديث ثقلين ( در اكثر نقلهاى آن ) خود شاهد اين مدعاست : و انى تارك فيكم الثقلين اءحدهما اءكبر من الآخر: كتاب الله تبارك و تعالى حبل ممدود من السماء الى الاءرض و عترتى اءهل بيتى
تسنيم تفسير قرآن كريم ج 4ص 7
موفق باشيد
گروه پاسخ به شبهات
22 | شیعه | , ایران | ١٦:٤٢ - ٢٤ مرداد ١٣٩٥ |
سلام علیکم اگر میشود این روایت که در بخاری است را بررسی رجالی کنید ابتدا تمامی راویان را ذکر کرده و سپس بررسی رجالی کنید
عن محمد بن حنفیه قال قلت لأبي أي الناس خير بعد رسول الله
صلى الله عليه وسلم قال أبوبكر قلت ثم من قال ثم عمر --
صحیح بخاری - روایت 3671

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
روایت با این سند ذکر شده است
حدثنا محمد بن كَثِيرٍ أخبرنا سُفْيَانُ حدثنا جَامِعُ بن أبي رَاشِدٍ حدثنا أبو يَعْلَى عن مُحَمَّدِ بن الْحَنَفِيَّةِ قال قلت لِأَبِي
در سند این روایت همچنانکه ملاحظه می کنید محمد بن کثیر  وجود دارد که ابن معین می گفت از او روایت ننویسید
 قال لنا يحيى بن مَعِين : لا تكتبوا عنه ، وَقَال : لم يكن بالثقة
تهذيب الكمال  ج 26   ص 336
راوی دیگر سفیان است هر چند او توثیق دارد اما خود او هنگام دفن وصیت کرده بوده  که توشته هایش را دفن کنند چون از نوشته ای خود پشیمان بود که این نشان را عدم اعتبار  روایات او دارد
وعن الأصمعي أن الثوري أوصى أن تدفن كتبه وكان ندم على أشياء كتبها عن قوم
سير أعلام النبلاء  ج 7   ص 261
در جعلی بودن این روایت همین بس که خود حضرت علی علیه السلام که این روایت را نیز از ایشان نقل می کنند، ابوبکر و عمر را دروغگو،خائن و فریبکار می دانستند حال چطور اگر واقعا روایت مورد نظر درست باشد حضرت علی علیه السلام حرف خود را نقض کرده  و بعد آنها را خائن دانسته است؟!!!
 « فلمّا توفّي رسول اللّه - صلى اللّه عليه وسلّم - قال أبو بكر : أنا وليّ رسول اللّه ، فجئتما . . . فرأيتماه كاذباً آثماً غادراً خائناً . . . ثمّ‏توفّي أبوبكر فقلت : أنا وليّ رسول‏اللَّه - صلى اللّه عليه وسلّم - ووليّ أبي بكر ، فرأيتماني كاذباً آثماً غادراً خائناً » صحيح مسلم ، ج 5 ، ص 152
آیا این تناقض نیست؟!!! در ضمن چگونه امکان دارد که فراریان از جنگ که پیامبر (ص) را در جنگها تنها می گذاشتند و پا به فرار می گذاشتند حالا شدند خیر الناس!!!
و یا هجوم برندگان به خانه وحی شدند خیر الناس؟‍‍!!! اما اولین مسلمان یعنی حضرت علی علیه السلام شد رجل من المسلمین؟!!!
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
23 | حق علی | , ایران | ٠٩:٤٧ - ٢٦ مرداد ١٣٩٥ |
سلام علیکم
مذهب کلامی یحی بن اکثم چه بود؟ و اگر اشعری بوده در دستگاه مامون چه می کرده است؟
لطفا از کتب اهل سنت بیاورید
با تشکر

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
بزرگان اهل سنت وی حنبلی دانسته اند همچنانکه نام وی در طبقات الحنابله ذکر شده است
یحيى بن أكثم بن محمد بن قطن بن سمعان من ولد أكثم بن صيفي يكنى أبا محمد وهو مروزي سمع عبد الله بن المبارك وسفيان بن عيينة ووكيع
 طبقات الحنابلة، 410، أبو الحسين ابن أبي يعلى ، محمد بن محمد ( المتوفى : 526 ه - )
از آنجا که وی را به عنوان عالم به فقه و احکام می دانستند لذا به عنوان قاضی مامون انتخاب شد
 وكان عالما بالفقه بصيرا بالأحكام وولاه المأمون قضاء
 طبقات الحنابلة، 410
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
24 | حق علی | , ایران | ١٤:٢٨ - ٢٦ مرداد ١٣٩٥ |
سلام علیکم
ممنون از پاسختون
یعنی یحی بن اکثم اهل حدبث بوده.
در حالی که مامون همفکر معتزله بوده برا همین هم داستان های خلق قران بوجود امد پس مذهب کلامی ابن اکثم چیست؟؟

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
طبق قرائن مذهب کلامی ابن اکثم معتزله است
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
25 | مهدی شاهی | , ایران | ١٢:٣٨ - ٢٩ مرداد ١٣٩٥ |
باسلام.مطلب زیر را در یکی از سایت های وهابی دیدم ..لطفا پاسخ آن را بفرمایید.
عن فضل مولى محمد بن راشد عن أبي عبد الله ع قال: قلت أني تزوجت امرأة متعة فوقع في نفسي أن لها زوجا ففتشت عن ذلك فوجدت لها زوجا قال: ولم فتشت ؟؟؟ .. ! ..
آدرس : تهذيب الأحكام للطوسي (متوفاي 460 هـ) جزء7 صفحة253 باب 23 ضروب النكاح ترجمه: فضل مولای محمد بن راشد می گوید از امام جعفر صادق علیه السلام پرسیدم: من با زنی صیغه کردم پس از ازدواج در ذهنم آمد شاید این زن متاهل باشد، و رفتم تحقیق کردم، متوجه شدم که این زن متاهل هست، ابوعبدالله (با عصبانیت) پاسخ داد: چرا تحقیق کردی؟خوهاش میکنم جواب بدهید

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
 این روایت در حقیقت ناظر به این مطلب است که باید سخن زن مؤمنه در خصوص شوهر نداشتن  را تصدیق کرد و این امر در خصوص ازدواج دائم و موقت حتی در خصوص عده داشتن و یا حائض بودن که مربوط به خود زن می باشد، فرقی ندارد و نیاز به نحقیق نیست
به عبارت دیگر امام متذکر می شود که بر تو واجب نیست که تحقیق کنی زیرا خود آن زن  اگر بگوید شوهردارم دیگر نمی شود ازدواج کرد اما  اگر بگوید شوهر ندارم تکلیف از گردن تو برداشته می شود. لذا این روایت ربطی به متعه زن شوهردار ندارد
این چیزی است که حتی اهل سنت نیز به آن فتوا داده اند
در کتاب المهذب آمده است:
فصل: وإن طلق امرأته ثلاثا وتفرقا ثم ادعت المرأه أنها تزوجت بزوج أحلها جاز له أن یتزوجها لآنها مؤتمنه فیما تدعیه من الإباحه.
اگر زنی سه طلاقه شد و جدا شدند و سپس زن ادعا کرد که ازدواج کرده است و حلال شده است جایز است بر مرد که با او ازدواج کند چون زن در مورد خود در مورد اباحه قابل اعتماد است.
المهذب فی فقه الإمام الشافعی ج۳ص۵۰
همچنین آمده است:
وَإِذَا ادَّعَتْ الْمَرْأَهُ خُلُوَّهَا مِنْ الْمَوَانِعِ ، وَأَنَّهَا لَا وَلِیَّ لَهَا زُوِّجَتْ ، وَلَوْ لَمْ یَثْبُتْ ذَلِکَ بِبَیِّنَهٍ ذَکَرَهُ الشَّیْخُ تَقِیُّ الدِّینِ وَاقْتَصَرَ عَلَیْهِ فِی الْفُرُوعِ.
اگر زنی ادّعا کرد که خالی از موانع است و ولی ندارد می شود با او ازدواج کرد ،حتّی اگر این ادّعا با دلیل و بیّنه ثابت نشود و شیخ تقی الدین در فروع آن را ذکر کرده است.
 کشاف القناع عن متن الإقناع ج۵ص۵۲
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
 
26 | حق علی | , ایران | ١١:٣٤ - ٣١ مرداد ١٣٩٥ |
ممنونم از پاسختون
منظورم مذهب فقهی ابن اکثم نبود منظور اینه که مذهب کلامی او چیست؟؟؟

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
از آنجا که ابن اکثم قاضی و از افراد مورد اعتماد مامون بود لذا می شود گفت او معتزلی بود چون خود مامون نیز تفکر معتزلی داشت و از آن حمایت می کرد و قرینه دیگر آشنا شدن او با احمد بن أبی داود است که او معتزلی بود و ابن اکثم از او در خیلی از جهات مانند مسائل سیاسی و غیره تبعیت می کرد
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
27 | شیعه اهل بیت | , ایران | ١٤:٠٨ - ٠٢ شهریور ١٣٩٥ |
سلام علیکم سوالی دارم . شخصی با توجه به شرایط قسم خوردن (( بالغ باشد و قسم به اسم خاص خداوند بخورد و با اختیار باشد و ........ )) شخصی برای ترک گناهی چندین بار قسم میخورد با توجه به شرایط خاص و متاسفانه بر اساس ضعف ایمان قسم خود را می شکند . حال یک بار دیگر قسم خورده که واقعا گناه خود را ترک کند . حکم ایت الله مکارم را دیدم که فرمودند باید کفاره داده شود . این شخص تحت تکلف پدرش است و استقلال مالی ندارد . حکم ایت الله مکارم را دیدم که باید چنین شخصی روزه بگیرد . حال سوالم این است این شخص با توجه به انکه چندین مرتبه قسم خود را شکسته نه یک بار ایا باید تعداد خاص مثلا چندین روز روزه بگیرد مثلا ده روز یا بیست روز یا نه . ممنون میشم جواب بدهید /.

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
سوال خود را از دفتر مرجع خود بپرسید
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
28 | محمد | , ایران | ٠٢:٥٢ - ٠٤ شهریور ١٣٩٥ |
سلام جناب ابوالقاسمی این حدیث را در برنامه چالش خواندند.لطفا علی بن محمد و ابو عمرو
و الزهری را معرفی کنید:
حدثنا : علي بن محمد ، عن أبي عمرو ، والزهري ، عن محمد بن كعب القرظي ، عن عبد الله بن الزبير قال : كنت مع أبي فتلقانا : علي في بني غنم ، فقال لأبي : إني أستشيرك في أمرنا هذا ؟ فقلت له : أنا أشير عليك أن تطيع إمامك ، فقال أبي : بني خل ، عن خالك يقض حاجته ، ودعني وجوابه ، فقال علي: إن إبن الحضرمية قد قبض المفاتيح وإستولى على الأمر ، فقال أبي : دع إبن الحضرمية فإنه لو قد فرغ من الأمر لم تكن منه بسبيل ، الزم بيتك قال : قد قبلت ، وإنصرف وأتى أبي منزله فلم ألبث أن جاءني رسوله فأتيته ، فإذا وسادة ملقاة ، فقال : أتدري من كان على الوسادة ؟ ، قلت : لا ، قال علي آتاني فقال : قد بدا لك أني لا أدع إبن الحضرمية وما يريد ، فلما كان يوم العيد صلى علي بالناس ، فمال الناس إليه وتركوا طلحة ، فجاء طلحة إلى عثمان يعتذر ، فقال عثمان : الآن يا إبن الحضرمية ألبت الناس علي حتى إذا غلبك علي على الأمر ، وفاتك ما أردت جئت تعتذر ، لا قبل الله منك.
تاریخ مدینه ابن شبه ج4 ص 1198
http://lib.eshia.ir/22011/4/1197
من فکر میکنم
علی بن محمد المدائنی عن ابو عمرو عثمان بن عثمان البصری القطفانی و ابن اخی الزهری محمد بن عبدالله الزهری باشد

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
به احتمال زیاد سند به این صورت باشد  علی بن محمد عن ابی عمر عن الزهری باشد که «عن» حذف شده است همچنانکه در سندهای دیگری تاریخ مدینه به این صورت نقل شده است
مراد از علی بن محمد نیز  علي بن محمد بن عبد الله المنجوري،البلخي و مراد از ابی عمرو نیز عبد الرحمن بن عمرو الأوزاعي . زهیری نیز محمد بن شهاب زهری است
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
29 | ابوالفضل | , ایران | ١٩:٢٤ - ٠٨ شهریور ١٣٩٥ |
با سلام.

اگر روایت واقعا از امام رضا(علیه السلام) باشد٬ از ائمه در اصول کافی یا کتب دیگر روایت داریم که قرآن٬ افراد را به سمت امام هدایت می کند(الْقُرْآنُ یَهْدِی إِلَى الْإِمَامِ).
در نتیجه٬ اگر امام رضا فرمودند که هدایت را جز از قرآن نگیرید که در این صورت گمراه میشوید٬ باید دقت کرد که همین قرآن٬ به امام( یا همان اهل بیت) هدایت میکند. در نتیجه این روایت٬ همون طور که در سایت پاسخ داده شده٬ هیچ تضادی با روایت ثقلین ندارد.

یا حق.
30 | حمیدرضا | , ایران | ٠٩:٠١ - ١٥ شهریور ١٣٩٥ |
با سلام،در مورد رنگ مشکی از شما سوال داشتم و آن اینکه اگر رنگ مشکی کراهت دارد و رنگ شیطانی است پس چرا امام حسن در عزای امام علی از لباس مشکی استفاده کردند و چرا خود ماها در مراسمهای شهادت ائمه از این رنگ استفاده میکنیم.با تشکر

پاسخ:
با سلام
دوست گرامی
در این خصوص به این مقاله رجوع کنید
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
31 | حمیدرضا | , ایران | ٠٩:٠٦ - ١٥ شهریور ١٣٩٥ |
با سلام مجدد،سوال دیگری هم داشتم در مورد دلائل گریه بر امام حسین،البته میدانم که باعث تقویت حب و بغض شده و نوعی حرکت تبلیغی است و ائمه بسیار بر آن سفارش کره اند،ولی همچنان برای مطمئن شدن در درستیه این کار دنبال دلیل میگردم.لطفا راهنمایی بفرمایین

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
در این خصوص به این آدرس رجوع کنید
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
32 | امید | , ایران | ١٧:٠٢ - ٢٠ شهریور ١٣٩٥ |
شیعه پاسخ دهد
خداوند در قرآن سوره احزاب آیه 41 می فرماید: حضرت رسول آخرین پیامبر خدا بود به عبارت دیگر خداوند فرموده است: هیچ انسانی پس از حضرت رسول وجود نخواهد داشت که با خداوند ارتباط داشته باشد.
جالب اینجاست که ......
معتقدند امامان 12 گانه تمام ویژگی پیامبران را داشتند یعنی امامان با الله ارتباط داشتند، معصوم بودند، علم غیب داشتند و فرمان امامان همانند دستور پیامبر لازم اجرا هست، به تعبیری دقیقتر پس از حضرت رسول 12 پیامبر نیز آمدند که با نام امام در بین مردم پیامبری می کردند.
ملا باقر مجلسی در کتاب بحار الانوار ج/26 ص: 66 چنین اعترا ف کرده است: (( ، ولا يصل عقولنا إلى فرق بين النبوة والإمامة)) ترجمه: عقل ما به شناخت تفاوت بین امام و پیامبر پی نمی برد.
حالا ببینید مطالب ذیل را :
تفاوت اندیشه شيعه و سني، بصورت اجمالی تفاوتهایی بیان می گردد :
1- عزيزان شيعه معتقد هستند عملا ختم نبوت توسط رسول خدا -صلي الله و عليه و آله و سلم- صورت نگرفته زيرا (به عقيده عزيزان شيعه) اماماني پس از حضرت رسول آمدند که هيچ تفاوتي با پيامبر گرامي صلي الله و عليه و آله و سلم نداشتند! ( چشم پوشي از برتريهايي که بنابر ادعاي شيعه نسبت به پيامبر گرامي داشتند، مانند علم غيب و تقسيم بهشت و جهنم و غيره) اين امامان: الف: معصوم بودند. ب- قولشان مانند قول پيامبر گرامي فصل الخطاب بود. ج- علم غيب داشتند. د- با آسمانها در ارتباط بودند. هـ: حق تشريع و قانونگذاري و حلال و حرام داشتند! و .... و: اينها دقيقا وظايف يک پيامبر است، و صرف اينكه نام آنها امام باشد و نه پيامبر؛ چيزي را تغيير نخواهد داد. اما اهل سنت ختم نبوت را يك عقيده فاصل بين دو مرحله زماني مي دانند: مرحله نبوت و رسالت و نزول وحي و شكل گرفتن دين اسلام که با وفات پيامبر گرامي پايان يافت؛ و مرحله انقطاع وحي و تشريع و کامل شدن دين اسلام؛ كه با رفتن پيامبر گرامي آغاز گرديد و کس ديگري بعد از ايشان حق تشريع و قانونگذاري و حلال و حرام ندارد.
2- عزيزان شيعه معتقد هستند: انسانها پيش از قيامت براي حسابرسي و قصاص! توسط امام زمان اكنون زنده!! به دنيا باز خواهند گشت که اين عقيده ... (ناشي از عقده و دشمني با سران مهاجرين و انصار و امهات المؤمنين رضي الله عنهم كه مورد ستايش قرآن كريم هستند) در اصطلاح شيعه«رجعت» ناميده مي شود! در حاليکه اهل سنت اين اعتقاد را مغاير با قرآن و در تناقض با عقيده معاد و ايمان به زنده شدن پس از مرگ و حسابرسي حقيقي توسط الله متعال مي دانند.
3- عزيزان شيعه كليد ورود به اسلام يعني شهادتين ... را قبول ندارد و براي ورود به اسلام شيعي! اقرار به «علي ولي الله» را واجب مي داند! كه اهل سنت پيامبر اين مورد را يك بدعت خطرناك مي داند
4- عزيزان شيعه .... معتقداند: كه خداوند گاهي نظرات اعلان شده اش را تغيير مي دهد كه اين مورد در اصطلاح روحانيت شيعه «بدا» نام گرفته است! در حاليکه اهل سنت اين عقيده را مغاير با قرآن كريم و توحيد باري تعالي مي دانند.
5- عزيزان شيعه معتقد است: شيعيان عزيز مكلفند از در آمد كسب و كار خود! علاوه بر 2 و نيم در صد زكاتي كه خداوند متعال فرض گردانيده 20% (بيست در صد ماليات يا عوارض شيعه بودن!) به عنوان خمس به مراجع تقليد! پرداخت نمايند!! در حاليکه اهل سنت اين را نه تنها مخالف قرآن و سنت و كردار صحابه و اهل بيت مي دانند كه عقيده دارند اين عقيده نوعي حيله گري براي غصب مال مردم و يك دزدي مقدس! و خلاف رسالت دين و دينداري است.
6- عزيزان شيعه معتقد است كسي كه توانايي ازدواج دايم ندارد مي تواند جهت ارضاي شهوت جنسي خود حتي با هزار زن در يک زمان براي مدت محدد و معيني (از يک ساعت تا چند سال) ازدواج نمايد، در حاليکه اهل سنت اين عقيده را نه تنها مخالف قرآن و سنت صحيح و سيرت پاک صحابه و اهل بيت مي بينند؛ که آنرا اهانتي آشكار به مقام شامخ و کرامت والاي زن و بدترين نوع بهره كشي جنسي از زن و بدترين وسيله براي ترويج فحشا يعني زناي مقدس با كلاه شرعي مي دانند.
7- عزيزان شيعه معتقد است که ..... و مراجع فقهی از سوي خداوند تعين شده اند! لذا بر عليه مخالفان ولايت فقيه شعار مرگ و نفرين سر مي دهند در حاليکه اهل سنت اين انديشه را مغاير با قرآن و سنت و مخالف با اصل آزادي انسان و نوعي ديکتاتوري و بهره كشي از انسانها و نوعي بردگي مقدس مي دانند.
8- عزيزان شيعه معتقد است بايستي از دشمنان اسلام بيزاري جست! و بر اساس تعريف شيعه از دشمني با اسلام! برخی از ياران و همسران پيامبر گرامي اسلام را دشمنان اسلام مي دانند!! و لعن و دشنام به آنها را عبادت مي دانند! در حاليکه اهل سنت بر اساس آموزه هاي نوراني اسلام و قرآن و سيره پاک پيامبر گرامي صلي الله و عليه و آله و سلم و اخلاق اسلامي و طبق فرمان حضرت علي عليه السلام در خطبه 206 نهج البلاغه دشنام و ناسزا را حرام مي دانند.
9- برخی علماي عاليقدر جهان تشيع مدعي هستند قرآن كريم تحريف شده است! و قرآن حقيقي نزد امام زمان است! در حاليکه اهل سنت و حتي برخي علماي شيعه اين اعتقاد را کفر مي دانند.

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
در اول باید عرض کنم که این مطالب پر از دروغ و تدلیس می باشد که به بیان آنها می پردازیم
دراول مطلب آمده که شیعه علاوه بر پیامبر ص برخلاف ختم نبوت اعتقاد به 12 پیامبر دیگر دارند و بعد به کلام مجلسی استناد کرد
باید گفت که این مطلب اصلا صحت ندارد و ما ائمه اهل بیت علیهم االسلام را فقط وفقط امام می دانیم و لاغیر و شما هیچ غالم شیعه ی را پیدا نمی کنید که بگوید ائمه پیامبر هستند
اما کلام علامه مجلسی را این شخص بریده و کامل نقل نکرده چون می دانست اگر کامل نقل کند نمی تواند عوام فریبی کند علامه مجلسی قبل این کلام اینگونه می نویسد:
بالجملة، لابدّ لنا من الإذعان بعدم كونهم عليهم السلام أنبياء، وبأنّهم أشرف وأفضل من غير نبيّنا صلى الله عليه و آله و سلم من الأنبياء والأوصياء
وبالجمله باید داسنت که ائمه اصلا پیامبر ص نیستند و اینکه پیامبر اسلام اشرف و افضل از همه موجودات هستند وائمه از همه پیامبران به غیر از پیامبر اسلام برتر می باشند
همانطور که مشاهده می کنید خود علامه مجلسی به صراحت اعتقاد دارد ائمه پیامبر نیستند
دروغ دیگری که این نویسنده در همان دو سه خط اول نوشتند این است که ادعا کرد شیعه می گویند امامان با پیامبر اسلام در همه ویژیگی ها یکسان می باشند ما از این شخص دروغگو می خواهیم فقط یک عالم شیعی را نام ببرد که چنین حرفی زده باشد واین یک دروغ محض می باشد که فقط یک وهابی می تواند چنین دروغ اشکاری را بگوید
علم غیب داشتن و معصوم بودن یک شخص دلیل نمی شود که آن شخص عین پیامبر ص شود اگر این طور است خود اهل سنت می گویند عمر نیز علم غیب داشت مانند آنجایی که عمر با فاصله زیاد با لشکریان خودش صحبت می کرد و به آنها گوشزد که چگونه با دشمنان بجنگند و این مطلب را بزرگان اهل سنت نقل کردند و گفتند این از مناقب عمر می باشد یا اینکه گفتند ابوبکر از بچه درون شکم خانمش خبر داشت که دختر می باشد و قبل از اینکه بچه به دنیا بیایدگفت این دختر می باشد وباز این را از فضائل ابوبکر می شمارند ایا اگر اینها علم غیب نیست پس چیست؟؟ حالا می شود گفت که ابوبکر وعمر هم پیامبر هستند؟
اما اینکه این نویسنده دروغگو نوشته است امامان حق تشریع وقانون گذاری را دارند دروغ محض می باشد زیرا به اعتقاد شیعه امامان علیهم السلام حق هیچ تشریع وقانون گذاری بر خلاف حلال وحرامی که پیامبر ص آورده بود نداشتند و در حیطه وظائف انها نمی باشد وهمین فرق اساسی بین یک امام و پیامبر ص می باشد
اما این نویسند به ما بگوید عمر بن خطاب   که بادین بازی کرد  و حلال خدا را حرام کرد  به چه حقی این کار را کرد ؟ عمر بن الخطاب به چه حقی نماز تراوایح را تشریع نمود ایا مگر عمر بن خطاب پیامبر بود؟؟ چرا ازدواج موقت که ازدواج حلال بود توسط عمر حرام شد؟ چرا عثمان به عفان از خود اذان درست کرد ؟ چرا معاویة با نماز عید بازی می کرد و خطبه های نماز عید را بر نماز مقدم می کرد ایا اینها پیامبر بودند؟؟
در مورد بحث رجعت و گفتن شهادت به ولایت حضرت علی علیه السلام در این زمینه از ایات و روایات ادله ی زیادی نقل شده است که در این نوشته مختصر مجال تعرض به آن نمی باشد
برای رجعت ب این لینک مراجعه کنید
 http://www.valiasr-aj.com/persian/shownews.php?idnews=5453
در مورد تشهد به ولایت حضرت علی علیه السلام نیز به لینک زیر مراجعه فرمائید
http://www.valiasr-aj.com/persian/shownews.php?idnews=6685
اما اینکه در مورد بداء سخن راندند باید بگویم که این نویسنده دروغگو معنای بداء را نفهمیده برای فهمیدن معنای بداء به این لینک مراجعه کنید
http://www.valiasr-aj.com/persian/shownews.php?idnews=5172
در مورد خمس نیز مطلبی را این شخص دروغگو گفته است که برای مطالعه به این لینک مراجعه کنید
http://www.valiasr-aj.com/persian/shownews.php?idnews=10063
در مورد متعه باید بگوییم طبق تصریح کتب اهل سنت کسی که متعه را حرام کرد شخص عمر بوده و متعه در قران و احادیث امده ولی عمر بن خطاب به خاطر هوای نفس ان را حرام کرده ایا ما از پیامبر پیروی کنیم یا عمر بن خطاب ؟؟
ضمن این که دختر ابوبکر خود متعه می کرد حالا ایا دختر ابوبکر  شخص شریفی نمی باشد؟
 در این زمینه به مقاله زیر مراجعه کنید
http://www.valiasr-aj.com/persian/shownews.php?idnews=6390
و اما در مورد تحریف قران باید بگوییم علمای بزرگ اهل سنت اعتقاد به تحریف قران داشتند از جمله خود عائشه اعتقاد داشت بعضی از ایات را که زیر بالشت آن بود بز آمد وخورد، پس چرا عائشه را کافر نمی دانند؟
اما روایت بزی که ایات عائشه را خورد:
عنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَقَدْ نَزَلَتْ آیَةُ الرَّجْمِ وَرَضَاعَةُ الْکَبِیرِ عَشْرًا وَلَقَدْ کَانَ فِی صَحِیفَةٍ تَحْتَ سَرِیرِی فَلَمَّا مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ وَتَشَاغَلْنَا بِمَوْتِهِ دَخَلَ دَاجِنٌ فَأَکَلَهَا..عایشه می گوید: آیه سنگسار و آیه شیردادن به بزرگسال زیر تخت من بود ولی زمانی که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم وفات یافت و ما مشغول شدیم ، بزی آمد و آن را خورد!! سنن ابن ماجه ج6ص72
سند روایت نیز حسن می باشد
خوب طبق این روایات قران فعلی ما ناقص می باشد زیرا چند ایه رو بز عائشه خورد طبق گفته خود عائشه حالا ایا این شخص دروغگو حاضر است بگوید عائشه دروغ گفته است؟؟
 البته روایات تحریف در کتب اهل سنت زیاد می باشد ولی ما به این نمونه جهت طولانی نشدن اکتفا می کنیم
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
33 | محمد | , ایران | ١١:١٩ - ١٤ آذر ١٣٩٥ |
سلام
ایا کسانی که در جز اول رجال ابن داود هستند از نظر خود ابن داود ممدوح هستند یا نظر علما رجالی سابق بوده.چرا که یک سری از این افراد در کتب شیخ طوسی و نجاشی بدون توثیق هستند. ایا خود ابن داود درباره این راویان در مقدمه کتابش توضیح داده.
____________
چرا اقای خوئی میگوید نظر علامه حلی و ابن داود درباره راویان عصر امامان قبول نیست در حالی که قران می گوید سخنان را بشنوید و بهترین ان را عمل کنید(زمر18)مگر جرح و تعدیل زمان خاصی داره؟ و اهل سنت هم نظر ویژه ای به سخنان امام ذهبی و ابن حجر که متاخر تر از این دو عالم شیعه هستند دارند و خود اقای خوئی دچار تناقض شده و در توثیق ابراهیم بن هشام به نظر سید بن طاوس متاخر احتجاج کرده

پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
 اولا:ابن داود کتابش را به دو قسمت تقسیم کرده، قسم اول: ممدوحین و مهملین، قسم دوم : مجهولین و مجروحین
 ثانیا: ابن داود سعی کرده در کتابش  اقوال علمای سابق تا زمان شیخ طوسی را جمع اوری کند واز منابع متعددی مانند کتب شیخ طوسی ونجاشی وکشی و ابن غضائری و عقیقی و برقی نقل کرده است
لذا در مورد سوال  اول شما باید عرض کنم که اشخاصی که فرمودید در کتب شیخ طوسی  ونجاشی توثیق ندارند ولی در قسم اول رجال ابن داود ذکر شدند، امکان دارد جزء مهملین باشند یا اینکه ازدیگر کتب توثیق شده ند
 سوال دوم شما:
بله در جرح وتعدیل قواعد خاصی ملاحظه شده است، از جمله این قواعد این می باشد که هم جرح وهم تعدیل باید عن حس باشد نه عن حدس؛ یعنی کسی که توثیق می کند یا کسی که جرح می کند باید از روی  اجتهاد این کار را نکند زیرا اگر از روی اجتهاد باشد فقط برای شخص توثیق وجرح کننده حجت می باشد
 از این رو علمای ما گفتند جرح و توثیق باید عن حس باشد تا برای ما نیز حجت باشد، برای همین توثیقات و جرح های منقوله تاز مان شیخ طوسی عن حس بوده زیرا، آن زمان نزدیکتر به عصر راویان بوده، و شیخ  بیشتر مصادر که  در مورد احوال روایان نگاشته شده را داشت، و باتوجه به خود کتب رجالی شیخ به صورت خیلی روشن می تواند فهمید شیخ، توثیقات و جرح های خود را از روی حس نقل کرده نه از روی حدس واجتهاد، ولی بعد از زمان شیخ با توجه به خود کتب تالیف شده مشخص می شود که توثیقات وجرح ها از روی اجتهاد بوده برای همین اینگونه کتابها که به اصطلاح به کتب متاخرین از  آنها تعبیر می شوند فاقد حجیت می باشند بله اگر قولی از قدماء را نقل کنند حجت می باشد
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
34 | محمد | , ایران | ١٥:١٩ - ١٦ آذر ١٣٩٥ |
سلام
فرمودید توثیق باید عن حس باشد.طبق این مبنا چند راوی شیعه عن حس توثیق دارند؟در شیعه غالبا کشی و شیخ طوسی می توانند عن حس توثیق کنند و خیلی از راویان را شیخ طوسی نام برده و توثیق نکرده. ایت الله خوئی طبق این مبنا بسیار دچار تناقض شده.مثلا سدیر بن حکیم الصیرفی هیچ توثیق حسی نداره و ایت الله خوئی می فرمایند ابن شهر اشوب ایشان را از خواص اصحاب امام صادق می داند مگر توثیق ابن شهر اشوب حسی است؟ابو علی حائری عالم رجای شیعه می فرمایند:از جمله اسباب توثیق راوی را توثیق متأخران دانسته است؛ بدین معنا كه اگر امثال علامه حلی، ‌ابن داود حلی و سید ابن طاوس، و ثاقت یكی از راویان را تصریح كنند، دلیل بر وثاقت راوی خواهد بود.خود ایت الله خوئی از همه علما متاخر تر است اگر حرف عالم متاخر حجیت نداره.پس چرا حرف ایت الله خوئی را بپذیریم؟


پاسخ:
باسلام
دوست گرامی
 همانطور که گفته شد، در جرح و تعدیل آنچه مورد قبول می باشد، چیزی است که عن حس باشد ونه عن حدس، واین قول مشهور نزد علمای رجال ما می باشد، از این رو قول رجالیین متاخر اگر از روی اجتهاد خودشون باشد طبق نظر مشهور مورد قبول نیست، گرچه شاید عده ای آن را بپذیرند
اما اینکه فرمودید،خیلی از راویان را شیخ طوسی نقل کرده و توثیق نکرده باید بگویم که راهای توثیق راویان احادیث منحصر به توثیقات شیخ طوسی و کشی ونجاشی نمی باشد، بلکه طرق زیادی در این باره وجود دارد که به علت نبودن مجال شما را به کتاب(دروس تمهیدیه فی القواعد الرجالیه)نوشته اقای باقر ایروانی مراجعه فرمایید، ضمن اینکه ترجمه کتاب نیز موجود می باشد
اینکه فرمودید در این مورد ایت الله خوئی دچار تناقض شده ند وبه کلام ابن شهر اشوب تمسک جستند، باید بگویم چنین نیست، واین شاید از غفلت حضرت عالی باشد، زیرا ایت الله خوئی به شدت احتجاج به قول متاخرین را رد می کند و توثیقات ابن داود و علامه حلی فاقد اعتبار می دانند، واما در مورد سدیر، ایشان به قول ابن شهر اشوب تمسک نکردند، بلکه گفتند این اشخاص مانند شیخ طوسی و کشی و ابن شهر اشوب، این شخص را از اصحاب امام می دانند، و در نهایت می نویسند:
   فتحصّل مما مر أنه لا يمكن الاستدلال بشى‏ء من الروايات على مدح سدير ولا علىقدحه لكنه مع ذلك يحكم بأنه ثقة من جهة شهادة علي بن إبراهيم في تفسيره بوثاقته على ما يأتى
از آنچه گذشت، معلوم شد که نمی توان به هیچ کدام از این روایات برای مدح یا قدح سدیر استفاده کرد، از این رو ما سدیر را ثقه می دانیم چون در سلسله راویان علی بن ابراهیم در تفسیرش می باشد
روشن است که ایشان برای توثیق سدیر، فقط به تفسیر علی بن ابراهیم تمسک کردند، 
اما در مورد سوال سوم شما، باید بگوییم هیچ یک از ما، نه من ونه شما ونه کسی دیگر ملزم به پذیرفتن صد در صد توثیقات ایت الله خوئی که نتیجه اجتهاد ایشان هستند نمی باشیم، شما می توانید با اجتهاد خود روایتی را توثیق و یا تضعیف کنید
موفق باشید
گروه پاسخ به شبهات
 
   
* نام:
* پست الکترونیکی:
* متن نظر :
* کد امنیتی:
  

آخرین مطالب
پربحث ترین ها
پربازدیدترین ها