2018 April 23 - دوشنبه 03 ارديبهشت 1397
وصيت امام كاظم(عليه السلام)
کد مطلب: ٥٩٣٩ تاریخ انتشار: ٢٢ فروردين ١٣٩٧ - ٠١:٠٠ تعداد بازدید: 2887
يادداشت » عمومي
وصيت امام كاظم(عليه السلام)

يزيد بن سليط گويد: هنگامي كه موسي بن جعفر (ع) وصيت مي فرموده ده تن را گواه گرفت: ابراهيم بن محمد جعفري، اسحاق بن جعفر بن محمد، جعفر بن صالح، معاويه جعفري، يحيي بن حسين بن زيدبن علي، سعد بن عمران انصاري، محمدبن حارث انصاري، يزيد بن سليط انصاري، محمد بن جعفر بن سعد اسلمي كه نويسنده ي وصيت نامه اول بود، ايشان را گواه گرفت بر اين كه: او گواهي مي دهد كه شايسته ي پرستشي جز خداي يكتاي بي نياز نيست و محمد (ص) بنده و فرستاده ي اوست و قيامت بدون شك آمدني است و خداوند مرگان را زنده خواهد كرد و زندگي بعد از مرگ حق است و وعده ي خداد حق است و حساب و قصاص حق است و داوري حق است و ايستادن در برابر خداوند عزَوجل در قيامت حق است و آن چه را حضرت محمد (ص) براي مردم آورده حقَ حق است و آن چه را روح الامين نازل كرده است حق است.

بر اين عقيده زندگي كردم و با اين اعتقادات مي ميرم و بر اين عقيده بعد از مرگ زنده خواهم شد.

موضوع اصلي در وصيت امام موسي بن جعفر(ع)

موضوع اصلي در وصيت نامه ي امام موسي بن جعفر (ع) مسأله ولايت و سرپرستي است. بحث ولايت مهم تر از بحث وصايت مي باشد. در اين وصيت نامه، ولايت به تمام معنا توضيح داده شده و حرف اصلي امام (ع) در آن شرايط حساس با تعداد فرزندان و مسائل خاص آنان از قبيل فقر مالي، حسادت، تباني با حكومت و . . . بحث ولايت است.

عبدالله بن محمد جعفري گويد: عباس بن موسي برادر امام رضا (ع) به ابن عمران قاضي گفت : درون اين نامه براي ما گنج و جواهر است و او مي خواهد همه را براي خود بردارد و به ما چيزي ندهد و هر چه را پدرمان باقي گذارده، براي خود برداشته است و ما را با فقر و تنگدستي رها نموده است.

مؤمن همانند دو كفه ترازوست كه هرچه برايمان او افزوده شود، گرفتاري اش فزوني گيرد . حُسن مجاورت، نيازردن همسايه نيست، بلكه صبر بر آزار همسايه است . برتري فقيه و دانشمند بر عابد، همانند برتري خورشيد بر ساير ستارگان است


سفارشات حضرت به فرزندانشان

در تحف العقول آمده است كه او به يكي از فرزندانش چنين سفارش مي كرد: اي فرزندم، مبادا كه خداوند تو را در حال ارتكاب معصيتي ببيند و مبادا تو را در جايي كه فرمان داده (در ميان بندگان صالح نبيند.) خود را در عبادت حق، مقصر بدان، زيرا خداوند آن گونه كه بايد، عبادت نشده است. و بپرهيز از كم حوصلگي و تنبلي كه اين دو صفت، تو را از بهره (نعمت) دنيا و آخرت محروم مي كنند .


امام كاظم عليه السلام در وصيتي به هشام بن حكم مي فرمايند: اي هشام، اگر در دستت گردويي بود و مردم آن را گوهر خواندند مغرور مشو كه براي تو سودي ندارد، زيرا تو مي داني آنچه در دست داري گردو است . و اگر در دست خود گوهري داشتي و مردم آن را گردو خواندند گفته آنان به تو ضرر نمي رساند، زيرا تو مي داني كه گوهر داري . اي هشام، ملايمت را پيشه كن كه ملايمت خوش يمن، و خشونت و بدرفتاري نحس و شوم است و نيكي و خُلق نيكو، خانه را آباد و روزي را زياد مي كند كه خداي فرموده است: پاداش نيكي، نيكي است همه مردم - چه مؤمن و چه كافر - مشمول اين قاعده اند . هر كس به تو نيكي كرد بر تو است كه كار او را جبران كني و اگر همان گونه كه درباره ات احسان كرده اند احسان كني، كاري نكرده اي، بلكه فضل، از آن كسي است كه ابتدائا احسان كند .



مؤمن همچون ترازو مي باشد!

مؤمن همانند دو كفه ترازوست كه هرچه بر ايمان او افزوده شود، گرفتاري اش فزوني گيرد. حُسن مجاورت، نيازردن همسايه نيست، بلكه صبر بر آزار همسايه است . برتري فقيه و دانشمند بر عابد، همانند برتري خورشيد بر ساير ستارگان است . و نيز فرمود: روز قيامت منادي ندا مي دهد: هر كس كه بر خداوند حقي دارد برخيزد، تنها، كسي كه برمي خيزد شخصي با گذشت و مصلح است كه پاداش او با خداست . پس فرمود: بخشنده و خوش خو در حمايت خداوند است و خدا او را تا ورود به بهشت همراهي مي كند . پدرم پيوسته مرا به سخا و حُسن خلق سفارش مي كرد تا وفات يافت .





Share
* نام:
* پست الکترونیکی:
* متن نظر :
* کد امنیتی:
  

آخرین مطالب
پربحث ترین ها
پربازدیدترین ها
صفحه اصلی | تماس با ما | آرشیو | جستجو | پیوندها | لیست نظرات | درباره ما | فروشگاه | طرح پرسش | رسانه | گنجینه ولایت | نسخه موبایل | سایت قدیم | العربیة | اردو | English