2018 December 18 - سه شنبه 27 آذر 1397
جهالت ها ، بدعت‌ها و ضلالت‌های احمد الکذاب بصری و مارقین
کد مطلب: ١٢٢٢١ تاریخ انتشار: ٢٩ آبان ١٣٩٧ - ١١:٣٨ تعداد بازدید: 163
فتنه احمد الحسن » مقالات
جهالت ها ، بدعت‌ها و ضلالت‌های احمد الکذاب بصری و مارقین

و اثبات انکه :

1-     کسی که بین رکن و مقام بیعت میگیرد قطعا امام  حجه بن الحسن عج است  و لا غیر 

2-     احمد یکی از اسامی امام حجه بن الحسن عج است 

3-     له اسمان اسم یخفی و اسم یعلن هم تنها وصف امام عصر عج است 

4-     لا یری جسمه و لا یسمی اسمه امام عصر عج است .

 یکی از مهملات و ادعاهای تکراری مارقین آن است که : ابتدا حدیث زیر را نقل می‌کنند که : ( إِنَّهُ يُبَايَعُ‏ بَيْنَ‏ الرُّكْنِ‏ وَ الْمَقَامِ‏ اسْمُهُ أَحْمَدُ وَ عَبْدُ اللَّهِ وَ الْمَهْدِيُّ فَهَذِهِ أَسْمَاؤُهُ ثَلَاثَتُهَا.) بعد هم می‌گویند در حدیث موسوم به وصیت هم همین سه اسم امده است؛ پس کسی که  بین رکن و مقام بیعت میگیرد امام مهدی عج نیست . بلکه مهدی اول و احمد بصری است !!!! و بعد ملحق میکنند این روایت را به روایت : اسم یخفی و اسم یعلن 

 بررسی :

 ۱  دقیقا همین روایت با نام محمد هم آمده است :

وَ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ ص وَ قَدْ ذَكَرَ الْمَهْدِيَّ فَقَالَ إِنَّهُ يُبَايَعُ‏ بَيْنَ‏ الرُّكْنِ‏ وَ الْمَقَامِ‏ اسْمُهُ مُحَمَّدٌ وَ عَبْدُ اللَّهِ وَ الْمَهْدِيُّ فَهَذِهِ أَسْمَاؤُهُ ثَلَاثَتُهَا

 الخرائج و الجرائح ؛ ج‏۳ ؛ ص۱۱۴۹

 وَ قَالَ وَ قَدْ ذُكِرَ الْمَهْدِيُّ أَنَّهُ يُبَايَعُ‏ بَيْنَ‏ الرُّكْنِ‏ وَ الْمَقَامِ‏ اسْمُهُ مُحَمَّدٌ وَ عَبْدُ اللَّهِ وَ الْمَهْدِي‏

منتخب الأنوار المضيئة في ذكر القائم الحجة عليه السلام، النص، ص: ۲۵

فلذا ثابت است که امام مهدی عج است . نه شخصی دیگر .

 2-  احمد و محمد هر دو از اسامی امام عصر حجه بن الحسن العسکری عج است :

وَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع وَ هُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِي فِي آخِرِ الزَّمَانِ‏  أَبْيَضُ مُشْرَبٌ حُمْرَةً مُنْدَحُ‏ الْبَطْنِ عَرِيضُ الْفَخِذَيْنِ عَظِيمٌ مُشَاشُ‏ الْمَنْكِبَيْنِ بِظَهْرِهِ شَامَتَانِ شَامَةٌ عَلَى لَوْنِ جِلْدِهِ وَ شَامَةٌ عَلَى شِبْهِ شَامَةِ النَّبِيِّ ص لَهُ اسْمَانِ اسْمٌ يَخْفَى وَ اسْمٌ يَعْلُنُ فَأَمَّا الَّذِي يَخْفَى فَأَحْمَدُ وَ أَمَّا الَّذِي يَعْلُنُ فَمُحَمَّدٌ 

كمال الدين و تمام النعمة، ج‏۲، ص: ۶۵۳

 این روایت نیز نصی صریح در آن است که امام مهدی  از اسامی‌شان محمد و احمد می‌باشد . فلذا روایات بیعت بین رکن و مقام اختصاص به امام مهدی عج دارد . و لا غیر .

 هر چند احمد الکذاب و مارقین برای نجات از فضاحت دست به توجیهی باطل و مضحک برای این روایت زده اند  که در اخر توضیح آین جهالت مارقین بیان خواهد شد 

 3- قطعا طبق نصوص روایات متواتر کسی که بین رکن و مقام بیعت میگیرد امام عصر حجه بن الحسن العسکری عج می‌باشد و لا غیر .

 قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، سَمِّهِمْ لِي. قَالَ: أَنْتَ يَا عَلِيُّ، ثُمَّ ابْنِي هَذَا، وَ وَضَعَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِ الْحَسَنِ، ثُمَّ ابْنِي هَذَا، وَ وَضَعَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِ الْحُسَيْنِ، ثُمَّ ابْنُهُ سَمِيُّكَ يَا أَخِي سَيِّدُ الْعَابِدِينَ، ثُمَّ ابْنُهُ يُسَمَّى مُحَمَّداً، بَاقِرَ عِلْمِي وَ خَازِنَ وَحْيِ اللَّهِ، وَ سَيُولَدُ فِي زَمَانِكَ يَا أَخِي فَاقْرَأْهُ مِنِّي السَّلَامَ-، ثُمَ‏ تَكْمِلَةُ اثْنَيْ عَشَرَ إِمَاماً مِنْ وُلْدِكَ إِلَى مَهْدِيِّ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ، الَّذِي يَمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ قَبْلَهُ ظُلْماً وَ جَوْراً. وَ اللَّهِ إِنِّي لَأَعْرِفُهُ- يَا سُلَيْمُ- حَيْثُ يُبَايَعُ‏ بَيْنَ‏ الرُّكْنِ‏ وَ الْمَقَامِ‏، وَ أَعْرِفُ أَسْمَاءَ أَنْصَارِهِ وَ قَبَائِلَهُمْ.

كتاب سليم بن قيس الهلالي، ج‏۲، ص: ۶۲۸ ؛ إعتقادات الإمامية (للصدوق)، ص: ۱۲۲

 نص در انکه امام دوازدهم است که بین رکن و مقام بیعت می‌گیرد .

 ثُمَّ قَالَ النَّزَّالُ بْنُ سَبْرَةَ فَقُلْتُ لِصَعْصَعَةَ بْنِ صُوحَانَ: يَا صَعْصَعَةُ مَا عَنَى أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع بِهَذَا الْقَوْلِ؟ فَقَالَ صَعْصَعَةُ: يَا ابْنَ سَبْرَةَ إِنَّ الَّذِي يُصَلِّي خَلْفَهُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ هُوَ الثَّانِيَ عَشَرَ مِنَ الْعِتْرَةِ، التَّاسِعُ مِنْ وُلْدِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمَا، وَ هُوَ الشَّمْسُ الطَّالِعَةُ مِنْ مَغْرِبِهَا، يَظْهَرُ بَيْنَ‏ الرُّكْنِ‏ وَ الْمَقَامِ‏ فَيُطَهِّرُ الْأَرْضَ وَ يَضَعُ مِيزَانَ الْعَدْلِ، فَلَا يَظْلِمُ أَحَدٌ أَحَداً، فَأَخْبَرَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ص أَنَّ حَبِيبَهُ رَسُولَ اللَّهِ ص عَهِدَ إِلَيْهِ أَلَّا يُخْبِرَ بِمَا يَكُونُ بَعْدَ ذَلِكَ غَيْرَ عِتْرَتِهِ الْأَئِمَّةِ ع‏

مختصر البصائر، ص: ۱۳۰

نص در انکه امام دوازدهم و نهمین  فرزند از امام حسین علیه السلام، صاحب بیعت بین رکن و مقام می‌باشد .

يَا مَعْشَرَ النَّاسِ هَذَا الْمَهْدِيُّ انْظُرُوا إِلَيْهِ فَيَأْخُذُونَ بِيَدِي وَ يَنْصِبُونِّي بَيْنَ‏ الرُّكْنِ‏ وَ الْمَقَامِ‏ فَيُبَايِعُ النَّاسُ عِنْدَ إِيَاسِهِمْ عَنِّي‏

الغيبة (للطوسي)؛ كتاب الغيبة للحجة، النص، ص: ۳۰۲

 نص و کلامی از خود امام عصر عج مبنی بر انکه من صاحب بیعت بین رکن و مقام هستم .

حتى يقدم مكة و تقبل الجيش حتى إذا نزلوا البيداء و هو جيش الهملات‏ خسف بهم- فلا يفلت منهم إلا مخبر- فيقوم القائم بين‏ الركن‏ و المقام‏ فيصلي و ينصرف و معه وزيره، فيقول:

يا أيها الناس- إنا نستنصر الله على من ظلمنا و سلب حقنا- من يحاجنا في الله فأنا أولى بالله و من يحاجنا في آدم فأنا أولى الناس بآدم، و من حاجنا في نوح فأنا أولى الناس بنوح، و من حاجنا في إبراهيم فأنا أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِيمَ‏، و من حاجنا بمحمد فأنا أولى الناس بمحمد ص

تفسير العياشي، ج‏۱، ص: ۶۵

 نص در انکه امام مهدی عج صاحب بیعت بین رکن و مقام میباشند . چرا که این بیعت بعد از خسف بیداء است و خسف بیداء بلا اختلاف از علائم ظهور امام مهدی عج است .

الْفَضْلُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ حَيِّ بْنِ مَرْوَانَ‏ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مَهْزِيَارَ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع‏ كَأَنِّي بِالْقَائِمِ يَوْمَ عَاشُورَاءَ يَوْمَ السَّبْتِ قَائِماً بَيْنَ‏ الرُّكْنِ‏ وَ الْمَقَامِ‏ بَيْنَ يَدَيْهِ جَبْرَئِيلُ ع‏ يُنَادِي الْبَيْعَةَ لِلَّهِ فَيَمْلَأُهَا عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً

الغيبة (للطوسي)؛ كتاب الغيبة للحجة، النص، ص: ۴۵۳

أَبَا جَعْفَرٍ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ الْبَاقِرَ ع يَقُولُ‏ الْقَائِمُ مِنَّا مَنْصُورٌ بِالرُّعْبِ مُؤَيَّدٌ بِالنَّصْرِ …  وَ خُرُوجُ السُّفْيَانِيِّ مِنَ الشَّامِ وَ الْيَمَانِيِّ مِنَ الْيَمَنِ وَ خَسْفٌ بِالْبَيْدَاءِ وَ قَتْلُ‏ غُلَامٍ‏ مِنْ‏ آلِ مُحَمَّدٍ ص بَيْنَ الرُّكْنِ وَ الْمَقَامِ اسْمُهُ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ النَّفْسُ الزَّكِيَّةُ وَ جَاءَتْ صَيْحَةٌ مِنَ السَّمَاءِ بِأَنَّ الْحَقَّ فِيهِ وَ فِي شِيعَتِهِ فَعِنْدَ ذَلِكَ خُرُوجُ قَائِمِنَا فَإِذَا خَرَجَ أَسْنَدَ ظَهْرَهُ إِلَى الْكَعْبَةِ وَ اجْتَمَعَ إِلَيْهِ ثَلَاثُمِائَةٍ وَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ رَجُلًا وَ أَوَّلُ مَا يَنْطِقُ بِهِ هَذِهِ الْآيَةُ بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ‏ ثُمَّ يَقُولُ أَنَا بَقِيَّةُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ وَ خَلِيفَتُهُ وَ حُجَّتُهُ عَلَيْكُم‏ 

كمال الدين و تمام النعمة، ج‏۱، ص: ۳۳۱

 نص در اینکه قائم ال محمد ع و صاحب بیعت بین رکن و مقام بعد از سفیانی و یمانی من الیمن و قتل نفس زکیه است . پس یمانی صاحب بیعت بین رکن و مقام نیست و قائم ال محمد ع هم نیست . و این مهملات درقوطی هیچ عطاری جز احمد الکذاب بصری گیر نمیاید .

 و قبلا عرض شد که این حدیث ایضا یکی از نصوص مهم در خروج یمانی از یمن است و سوزاندن ریشه ی دجال بصره .

بخش دوم

اما حدیثی که در ابتدای مقاله و مورد دوم ذکر کردیم  و نص در انکه  از اسامی امام حجه بن الحسن المهدی عج، محمد و احمد میباشد:

 وَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع وَ هُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ : يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِي فِي آخِرِ الزَّمَانِ‏  أَبْيَضُ مُشْرَبٌ حُمْرَةً مُنْدَحُ‏ الْبَطْنِ عَرِيضُ الْفَخِذَيْنِ عَظِيمٌ مُشَاشُ‏ الْمَنْكِبَيْنِ بِظَهْرِهِ شَامَتَانِ شَامَةٌ عَلَى لَوْنِ جِلْدِهِ وَ شَامَةٌ عَلَى شِبْهِ شَامَةِ النَّبِيِّ ص لَهُ اسْمَانِ اسْمٌ يَخْفَى وَ اسْمٌ يَعْلُنُ فَأَمَّا الَّذِي يَخْفَى فَأَحْمَدُ وَ أَمَّا الَّذِي يَعْلُنُ فَمُحَمَّدٌ فَإِذَا هَزَّ رَايَتَهُ أَضَاءَ لَهَا مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ يَضَعُ يَدَهُ عَلَى رُءُوسِ الْعِبَادِ فَلَا يَبْقَى مُؤْمِنٌ إِلَّا صَارَ قَلْبُهُ أَشَدَّ مِنْ زُبَرِ الْحَدِيدِ وَ أَعْطَاهُ اللَّهُ قُوَّةَ أَرْبَعِينَ رَجُلًا وَ لَا يَبْقَى مَيِّتٌ إِلَّا دَخَلَتْ عَلَيْهِ تِلْكَ الْفَرْحَةُ فِي قَبْرِهِ وَ هُمْ يَتَزَاوَرُونَ فِي قُبُورِهِمْ وَ يَتَبَاشَرُونَ بِقِيَامِ الْقَائِم‏ .

 امیر المؤمنین علیهم السّلام بر فراز منبر فرمودند: از فرزندان من در آخر الزّمان فرزندى ظهور كند كه رنگش سفيد متمايل به سرخى و سينه‏اش فراخ و رانهايش سطبر و شانه‏هايش قوى است و در پشتش دو خال است، يكى به رنگ پوستش و ديگرى مشابه خال پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و دو نام دارد، يكى نهان و ديگرى آشكار، امّا نام نهان احمد و نام آشكار محمّد است، و چون پرچمش به اهتزاز درآيد از مشرق تا مغرب را تابان كند و دستش را بر سر بندگان نهد و دل مؤمنان از بركت آن چون پاره آهن استوار گردد و خداوند توانايى چهل مرد به وى دهد و هر مؤمنى گر چه در گور باشد شادان شود، و به ديدار هم روند، و مژده ظهور قائم صلوات اللَّه عليه را به يك ديگر دهند.

كمال الدين و تمام النعمة، ج‏۲، ص: ۶۵۳

  احمد الناصب بصری و مارقین زمانی که دیدند این حدیث نیز ریشه ی مبانی انها را میسوزاند به فکر توجیهی افتادند و با نهایت حماقت دست به تحریف و توجیهی مضحک و جاهلانه زدند . و گفتند که مراد از عبارت(اسم) در این جا (شخصیت) می باشد، و نمی توان آن را حمل بر معنای حقیقی (اسم) که (نام افراد) می باشد ،نمود.از این روی مدعی شدند که در روایت به شخصیت مخفی و گمنام احمد در برابر شخصیت آشکار و شناخته شده حضرت مهدی (علیه السلام) اشاره شده است.

 نقد:

 اولا : اوج رذالت مارقین آن است که در عبارات خود اینطور می‌نویسند :

 للقائم اسمان اسم یخفی و اسم یعلن

برای قائم دو اسم است اسمی مخفی و اسمی اشکار

و بعد می‌گویند این یعنی برای قائم دو شخصیت و مصداق هست ؛در حالی که روایت نمی‌گوید برای قائم دو اسم است. بلکه می‌گوید:

 يَخْرُجُ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِي فِي آخِرِ الزَّمَان

خروج میکند یک مردی از فرزندانم در اخرالزمان . که دو اسم دارد 

 یعنی اتفاقا روایت قضیه را مهمل نگذاشته و اینطور نبوده که یک صفت قائمی بیاورد و بگوید دو شخصیت دارد . نخیر . بلکه دقیقا قضیه را شخصیه کرده است و در باره ی یک شخص متعین و مصداق خارجی صحبت میکند و اصلا حرفی از قائم اینجا نمی آورد بلکه می‌فرماید : رجل من ولدی . بعدا در اخر روایت میفرماید این شخص همان قائم است که مردم بشارت ظهور او را به هم میدهند.

 ثانیا : بسیار عجیب است، این جهال درتعیین مصداق برای صفات ذکر شده در  ابتدای روایت تصریح می کنند، که این خصوصیات یک شخص خارجی است و اختصاص به امام حجه بن الحسن المهدی عج دارد ،و علی (علیه السلام) در مقام بیان خصوصیات جسمانی یک شخصیت است که همان امام حضرت مهدی (عج) هستند  (رنگ سفید . سینه ی فراخ، ران‌های ستبر، شانه های قوی . دو خال با دو رنگ بر کتف حضرت و …)

 اما یک‌دفعه جمله ی بعدی روایت را با گردشی احمقانه به دو فرد تطبیق می‌کنند !!!

 و حقا رذالت و  جهالت این نواصب در تحریف و تبدیل این روایت بر کسی پوشیده نیست و جز عناد و استحمار مطلب دیگری پشت اینهمه جهالت نهفته نیست .

 ثالثا : همانگونه که در ابتدای روایت بیان شده است، امام علی (علیه السلام) تمامی این خصوصیات و صفات جسمانی  و عبارت نام آشکار و مخفی را برای یک فرد ذکر کرده اند ،نه دو نفر؛ و ایضا بعد از ان و در ادامه هم باز  صحبت از یک نفر است نه دو نفر

 إِذَا هَزَّ رَايَتَهُ أَضَاءَ لَهَا مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ وَضَعَ يَدَهُ عَلَى رُءُوسِ الْعِبَاد

و چون پرچمش به اهتزاز درآيد از مشرق تا مغرب را تابان كند و دستش را بر سر بندگان نهد و دل مؤمنان از بركت آن چون پاره آهن استوار گردد.

 فلذا می‌بینیم که تمام روایت از صدر تا ذیل کلام از یک شخص است و از عبارت هایی مفرد مانند : (یخرج رجل)، (بظهره) ، (له) ، (رایته) ، (یده) و حتی  (صلوات الله علیه) در اخر حدیث که امیر المومنین علیه السلام تنها بر یک شخص صلوات فرستادند و قائم یک شخصیت است و نفرمودند صلوات الله علیهما .

 رابعا : مراد از اسم مخفی نیز این است که عموما مردم حضرت مهدی (علیه السلام) را با نام (محمد) می شناسند و کمتر از نام (احمد ) استفاده می کنند. و عبارت (یخفی ) به  نام کم استعمال و غیر معروف ترجمه می شود.

 و علی‌رغم اعتراف مارقین، که عبارت(اسم) معنای حقیقی اش (نام ) بوده نه (شخصیت)،  اما  با تمسک به توجیهی عجیب ،از معنای حقیقی (نام) پرهیز کرده و به ( شخصیت) روی می آورند .یکی از آنان  می گوید:

((فلو کان المراد اللفظ فهو قد ذکره فی نفس الروایة و فی نفس الموضع بقوله (فاحمد)، إذن لابد أن یکون المراد  خفاء شخص القائم علی الناس )) ((اگر مراد از( اسم) در روایت( نام )بود ،چرا آن را عنوان کرده اند. پس مراد شخصیت مخفی قائم است)) !!!

 جواب : در عبارت های گذشته توضیح دادیم که با توجه به  عبارت های که به صورت مفرد و برای یک فرد به کار برده شده است، امکان ندارد مراد حضرت علی (علیه السلام) دو نفر باشد و به هر صورت روایت بر یک نفر دلالت دارد و خصوصیات یک فرد را مطرح نموده است. و به هیچ ترفندی نمی توان مراد از ضمیر مفرد را جمع یا مثنی گرفت.

 در پاسخ به این توجیه مارقین نیز این دسته از روایت ها را اشاره می کنیم که اگر چه برخی از روایات ، دستور به حرمت نام بردن از اسم حقیقی حضرت مهدی علیه السلام  (یعنی نام  محمد) را داده‌اند و ان را مخفی نگه داشته‌اند ، اما در اخبار بدان نام تصریح شده است .

 در اینجا هم نمی توان گفت چون امام علی (علیه السلام)، در این جا نام مخفی را ذکر کرده ، دیگر مخفی نیست.بلکه منظور آن است که استعمال آن به قدری در میان مردم کم است که از آن به نام مخفی و کم استعمال اشاره شده است.

بخش سوم:

 برای تکمیل این بیان فوق و این بحث به روایات زیر هم دقت فرمایید : لا یحل لکم اسمه  و لا یسمی باسمه کیست؟

 مارقین با ذکر روایت ( سُئِلَ عَنِ الْقَائِمِ فَقَالَ لَا يُرَى‏ جِسْمُهُ‏ وَ لَا يُسَمَّى اسْمُهُ)  مدعی می‌شوند که این قائم احمد بصری است !!! چون نام امام مهدی عج که اشکار است و همه میدانند نام ایشان محمد است . پس این احمد بصری است !!!

 اما می‌گوئیم: خیر. یقینا این شخص امام حجه بن الحسن المهدی عج است طبق روایات زیر:

عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ عَمَّنْ ذَكَرَهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ الْعَلَوِيِّ عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْقَاسِمِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ ع يَقُولُ‏ الْخَلَفُ مِنْ بَعْدِيَ الْحَسَنُ فَكَيْفَ لَكُمْ بِالْخَلَفِ مِنْ بَعْدِ الْخَلَفِ فَقُلْتُ وَ لِمَ جَعَلَنِيَ اللَّهُ فِدَاكَ فَقَالَ إِنَّكُمْ لَا تَرَوْنَ شَخْصَهُ وَ لَا يَحِلُ‏ لَكُمْ‏ ذِكْرُهُ بِاسْمِهِ فَقُلْتُ فَكَيْفَ نَذْكُرُهُ فَقَالَ قُولُوا الْحُجَّةُ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمُ السَّلَامُ.

داود بن قاسم گويد: شنيدم امام هادى عليه السلام مي‌فرمود: جانشين بعد از من حسن است چگونه خواهد بود حال شما نسبت بجانشين بعد از اين جانشين؟ عرض كردم براى چه، خدايم قربانت گرداند؟ فرمود: زيرا شما خودش را نمى‏بينيد و براى شما روا نيست نامش را ببريد، عرض كردم: پس چگونه از او ياد كنيم! فرمود: بگوئيد: حجت از آل محمد عليهم السلام

 الكافي (ط – الإسلامية) ، ج‏۱، ص: ۳۲۸

 عنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع أَنَّهُ قَالَ: مَنْ أَقَرَّ بِجَمِيعِ الْأَئِمَّةِ وَ جَحَدَ الْمَهْدِيَّ كَانَ كَمَنْ أَقَرَّ بِجَمِيعِ الْأَنْبِيَاءِ وَ جَحَدَ مُحَمَّداً ص نُبُوَّتَهُ فَقِيلَ لَهُ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ فَمَنِ الْمَهْدِيُّ مِنْ وُلْدِكَ قَالَ الْخَامِسُ مِنْ وُلْدِ السَّابِعِ يَغِيبُ عَنْكُمْ شَخْصُهُ وَ لَا يَحِلُ‏ لَكُمْ‏ تَسْمِيَتُهُ.

 مهدی پنجمین امام از نسل هفتمین امام است و برای شما بردن نامش روا نیست .

 وَ عَنْهُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ فَضَالَةَ، عَنِ الرَّيَّانِ بْنِ الصَّلْتِ، قَالَ: سَمِعْتُ الرِّضَا (عَلَيْهِ السَّلَامُ)، يَقُولُ الْقَائِمُ الْمَهْدِيُّ بْنُ الْحَسَنِ لَا يُرَى‏ جِسْمُهُ‏ وَ لَا يُسَمِّى بِاسْمِهِ أَحَدٌ بَعْدَ غَيْبَتِهِ حَتَّى يَرَاهُ وَ يُعْلَنَ بِاسْمِهِ وَ يَسْمَعُهُ كُلُّ الْخَلْقِ فَقُلْنَا لَهُ: يَا سَيِّدَنَا وَ إِنْ قُلْنَا صَاحِبُ الْغَيْبَةِ وَ صَاحِبُ الزَّمَانِ وَ الْمَهْدِيُّ، قَالَ هُوَ كُلُّهُ جَايِزٌ مُطْلَقٌ وَ إِنَّمَا نَهَيْتُكُمْ عَنِ التَّصْرِيحِ بِاسْمِهِ لِيَخْفَى اسْمُهُ عَنْ أَعْدَائِنَا فَلَا يَعْرِفُوهُ..

 قائم مهدی فرزند حسن است .جسمش دیده نمیشود و نامش برده نمیشود بعد از غیبتش . تا انکه ظهور کند و نامش را اشکار کند . گفتیم ای مولای ما اگر بگوئیم صاحب الزمان یا مهدی و … جایز است ؟ فرمود بله . ما شما را از تصریح به اسمش نهی کردیم تا دشمنان نامش را ندانند و نشناسند او را .

الهداية الكبرى، ص: ۳۶۴

 پس قطعا و بلا شک این شخصی که بردن نامش روا نیست و نامش مخفی است و برده نمی‌شود خود امام حجه بن الحسن عج میباشند .

 پس مارقین نمی‌توانند بگویند: ( تنها اسم یعلن برای امام مهدی است و نه اسم یخفی . و نام بردن از حجه بن الحسن جایز است) چون قطعا نام بردن از ایشان طبق این روایات فوق جایز نبود .

 فلذا ثابت شد که تمام این اسامی و روایات و اسم‌های مخفی و غیره، مربوط به امام حجه بن الحسن عج می‌باشد و:

1.     کسی که بین رکن و مقام بیعت می‌گیرد قطعا امام  حجه بن الحسن عج است  و لا غیر 

2.     احمد یکی از اسامی امام حجه بن الحسن عج است 

3.     له اسمان اسم یخفی و اسم یعلن هم تنها وصف امام عصر عج است 

4.     لا یری جسمه و لا یسمی اسمه امام عصر عج است.

فثبت : غاصب این مقامات و روایات ملعون و ناصبی است بلا شک و لا ریب



مطالب مرتبط:
بررسی روایت «اِنَّ هَذَا الأَمْرَ لَا يَدَّعِيه غَيْرُ صَاحِبِه إِلَّا بَتَرَ اللَّه عُمُرَه»احمد بصری جانشین چه کسی است؟امام جاهل، لایق انسان‌های جاهلآیا احمد بصری، مدعی دروغین مهدویت، علم امامت دارد؟


Share
* نام:
* پست الکترونیکی:
* متن نظر :
* کد امنیتی:
  

کلیپ
عمومی
برادر ناتنی وهابیت
سخنرانی
مقالات
کتابخانه
سایت های مرتبط
صفحه اصلی | تماس با ما | آرشیو | جستجو | پیوندها | لیست نظرات | درباره ما | فروشگاه | طرح پرسش | گنجینه ولایت | نسخه موبایل | آثار و تألیفات | العربیة | اردو | English